اهمیت مساله حسن ظنّ به برادر مومن

انگار نه انگار، راجع به صحت قضیه، راجع به فساد قضیه‌! بابا یک خورده پنج دقیقه پنج دقیقه فکر کن، پنج دقیقه تأمل کن شاید فکرش اشتباه بوده عوضی فهمیده این مطلب را گفته است با یک معذرت خواهی تمام می‌شود ببخشید این تمام می‌شود قضیه، پس بنابراین این خیلی مسأله‌ی مهمی است ها.

این را خدمت رفقا عرض کنم یکی از مهمترین مسائل سلوکی و مهمترین مسائل رشد و تکاملی نفس، در مرتبه‌ی سیر و سلوک رعایت همین نکته است رعایت این نکته که انسان یک نفسی داشته باشد ـ می‌تواند مشکل است ولی می‌تواند این مسئله در افراد مختلف مختلف است ولی می‌تواند ـ یک نفسی داشته باشد، عادت بدهد خودش را، یک خورده در یک قضیه اگر عادت داد در قضیه‌ی دوّم هم سعی بیشتر، توفیق بیشتر در قضیه تا بعد به یک جا می‌رسد که این حالت حُسن ظن و حسن نظر را نسبت به همه‌ی‌ افراد اِعمال می‌کند یعنی نفس او می‌آید این جنبه را اِعمال می‌کند نسبت به همه، همسایه‌اش باشد حسن نظر دارد شریکش باشد شریک دکان و مغازه حسن نظر دارد یعنی بنا را بر حسن نظر می‌گذارد تا وقتی که قطعاً خلافش ثابت بشود آن وقت آن موقع دیگر تصمیم مقتضی را بگیرد ولی این اساس حُسن نظر را بر این پایه می‌گذارد لذا داریم امیرالمؤمنین علیه السّلام در مسائل خانواده فرمودند که: 

مسائل عائله و خانواده دو سومش بر ندیدن است، اصلاً نبینی.

زن یک کاری کرده است شوهر هم فهمیده است اصلاً نبیند. شوهر یک کاری کرده است زن فهمیده است اصلاً نبیند، آن یک سومش هم بر اغماض است بر عفو است یعنی دو سومش را بگذار بر ندیدن آن یک سومش را که دیگر چاره ندارد و قضیه دیگر روشن است و دیگر نمی‌شنود آن را هم بگذار به بخشش، خب ببخشش پس دیگر چه می‌شود؟ هیچی آخر این تمام می‌شود دیگر، دو سوم را نبین یک سوم را هم ببخش خب مسئله حل است. ما نه! اینجا چطور آنجا چطور آنجا چطور آنجا چطور کار نکرده را می‌آورند به آدم می‌گویند کردی برو ببینم! بابا پیغمبر می‌گوید اگر کرده بگو نکرده است بالاتر از این، حالا کار نکرده را، نه! می‌گوید تو کردی اصلاً تو نیتت این است فلان این است تو اصلاً...! مشخص است این زندگی دوام پیدا نمی‌کند این شراکت دوام پیدا نمی‌کند این ارتباط رفاقت دوام پیدا نمی‌کند دیگر دوام ندارد تمام می‌شود قضیه.