اهمیّت خواست و طلب بندگی وعبودیت

خب بعضی‌ها هم این‌طور هستند و قبول هم می‌کنند دیگر، آنها قبول می‌کنند این حالات را، قبول می‌کنند این کیفیّات را، قبول می‌کنند این وضع را، قبول می‌کنند. اما اهل الله و اهل راه و اهل عرفان این‌طور نیست قضیه‌ی‌شان. آنها فقط یک‌طرفه با خدا معامله می‌کنند می‌گویند امام حسین آمدیم زیارتت، همین، تمام شد، هیچی دیگر نمی‌خواهند، اصلاً، اینجا مردیم مردیم زنده بودیم زنده بودیم برگشتیم سالم برگشتیم سالم، زخمی‌شدیم شدیم، حاجتمان را دادی دادی، ندادی ندادی، فقط یک طرف قضیّه است. اهل توحید فقط در عبادت یک سو نگرند و نظرشان فقط بر وحدت است نماز می‌خوانند چون وجَدتُکَ أهلاً للعبادة فَعبدتک¹.

امیرالمؤمنین علیه السّلام می‌فرماید ما از آن دسته نیستیم تجار که معامله کنیم، عبادت می‌خواهیم در قبالش عبادت بکنیم بهشت را بخریم یا مانند آنها که عبادت می‌کنیم تا از جهنم و عقاب تو فرار کنیم نه اصلاً این حرف‌ها نیست ما یک‌طرفه است کارمان، حضرت می‌گوید ها حضرت می‌گوید کار ما فقط یک طرف دارد و آن این است که تو را اهل عبادت یافتیم و عبادتت کردیم.

خدایا اگر قرار باشد من سمت و سویی به کسی دراز کنم آن تو هستی فقط، تمام شد، اگر قرار باشد توجّه‌ام را به ذاتی منعطف کنم او فقط تو هستی اگر قرار باشد من بلند شوم و عبادت کنم تو هستی.

حالا من یک سؤال از همه می‌کنم، همین امشب همین امشب شب چندم است؟ ظاهراً شب بیست و دوم ماه مبارک رمضان سنه 1423 هجری قمری در شهر مقدّس قم، ملائکه نازل بشوند و بگویند ما وجوب نماز را از شما برداشتیم دیگر نماز واجب نیست، بینکم و بین الله صبح بلند نمی‌شویم و نماز بخوانیم؟ هان؟ نه دیگر جدّی می‌گویند آقا نماز را...... می‌خوانید یا نه؟ شاید همه نگویند، خیال نکنید که اینکه می‌خوانید به خاطر عادت است، می‌بینید یک سمت دارید کشیده می‌شوید آنکه دارید کشیده می‌شوید همان فقرتان است همان نیازتان است متوجّه این قضیّه تا به حال بودید؟ می‌بینید خدایا! عبادت نکنیم تو را چه‌کار کنیم؟ دست روی دست بگذاریم همین‌طور بگیریم بنشینیم؟ نه مسئله عادت است ها! نه!