مرتب سازی:
بیان قسمتی از رسالۀ حقوق امام سجاد علیه السّلام
4«و أمّا حقُّ خَصمِک الّذی تدَّعی علیه: فإن کنتَ مُحِقًّا فی دعواک أجمَلتَ معامَلَتَه و لا تَجحَد حقَّه، و إن کنتَ مُبطلًا فی دعواک اتَّقَیتَ اللَه عزّوجلّ و تُبتَ إلیه و ترَکتَ الدَّعویٰ.»
”و امّا حقّ آن خصم و مخاصمی که تو علیه او ادّعا داری (و مال یا حقّی از او طلب داری و او منکر است و برای فصل خصومت پیش حاکم شرع میروید) این است که اگر تو در این دعوا مُحِقّ هستی، با او بهطور جمیل رفتار کن و با او با الفاظ زشت و زننده و بد، رفتار مکن و در مرافعه فقط ادّعای حقّ خود را بکن و حقّ خود را بگیر و حقّ او را انکار مکن؛ و اگر تو در دعوای خود مُبطل هستی و دعوایت صحیح نیست، در اینصورت از خدای عزّوجلّ بپرهیز و توبه کن و ترک دعوا کن.“
حقّ مشورتگیرنده و مشورتدهنده
«و أمّا حقُّ المُستشیر: إن علِمتَ له رأیًا حَسنًا أَشَرتَ علیه، و إن لم تَعلم أَرشَدتَه إلیٰ من یَعلم.»
”حقّ آن کسی که در امری از امور با تو مشورت میکند، این است که اگر رأی خود را رأی خوبی میبینی، به او اشاره کنی و آنچه واقعاً فیما بَینک و بَین اللَه دربارۀ او میپسندی به او بگویی؛ و اگر فکرت نمیرسد و صلاح او را نمیفهمی، او را به کسی که میداند ارشاد و هدایت کن و در مقابل استشارۀ او نفهمیده و نسنجیده رأی نده.“
«و حقُّ المُشیرِ علیک: أن لا تَتَّهمَه فیما لا یوافِقک مِن رأیه، و إن وافَقَک حَمِدتَ اللَه عزّوجلّ.»
”حقّ مشیر (یعنی رأیدهنده و کسی که با او مشورت میکنی، که او مشیر میشود و تو مستشیر) بر تو این است که در آن رأیی که میدهد اگر موافق رأی تو نبود، او را متّهم نکنی و نگویی در این ارشاد و مشورتی که من با او کردم، غرضی داشت و چنین رأیی داد؛ و اگر هم رأی تو با رأی او موافق بود، حمد خدا را بجا بیاوری.“