لزوم ابتهال وتضرّع انسان فقط در قبال پروردگار متعال

أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّيطانِ الرَّجيم‌

بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحيم‌

وصلَّى اللَه عَلَى سيّدنا و نبيّنا أبى‌القاسم مُحَمّدٍ

وعلى آله الطّيبين الطّاهرين و اللعنة عَلَى أعدائِهِم أجمَعينَ‌

وَ أنّ فِی اللَهفِ إِلَی جُودِكَ وَ الرِّضَا بِقَضَائِكَ عِوَضاً مِنْ مَنْعِ الْبَاخِلِینَ وَ مَنْدُوحَةً عَمَّا فِی أَیدِی الْمُسْتَأْثِرِین.

دیشب مقداری راجع به این فقره عرایضی به عرض رفقا رسید كه امام سجّاد علیه‌السّلام در این فقره می‌فرماید: در ناله و ابتهال به سمت جود تو و رضای به قضاء تو عوض و جایگاهی از منع باخلین، از منع آن افرادی كه بخل می‌كنند، وجود دارد و در بی‌نیازی از آنچه كه در دست مستكبران و دنیاطلبان است این مسئله تحقّق دارد یعنی اگر انسان ناله خود را، و ابتهال خود را قرار است در این دنیا به سمت كسی و به جود و احسان كسی فرود بیاورد تو سزاوار این مسئله هستی، تو سزاوار این هستی كه اگر قرار بر این است كه ناله‌ای برخیزد به سمت تو باشد و اگر قرار باشد دستی دراز بشود آن دست به سمت تو فقط باشد و این ناله، و این تقاضا، انسان را از توجّه و از منع آن افرادی كه ممسك هستند و بخل می‌ورزند بی‌نیاز می‌كند، بی‌نیاز می‌كند. آن افرادی كه بخل می‌ورزند و نمی‌توانند از خود تراوشی داشته باشند.

یك قضیه‌ای الآن به نظرم آمد، در كتاب قصص العلمای ظاهراً مرحوم تنكابنی است می‌خواندم اگر اشتباه نكنم شاید سی سال پیش [آن را خوانده‌ام‌] حالا كم و زیادش را دیگر رفقا .... خوانده بودم كه یكی از بزرگان و افراد معروف نجف، این ارث درس می‌داد و خب مسائل ارث هم طبعاً در ریاضیات و اینهاست دیگر، با ریاضیات و این‌ها سر و كار دارد. رسید به یك جاهایی، این حالا تو بین الهلالین یا به عبارت دیگر توی پرانتز بماند، این قضیه دوّم الآن دوباره یادم آمد مرحوم آقا می‌فرمودند وقتی كه ما بحث مرحوم آقا سید محمود شاهرودی، می‌رفتیم ایشان گاهی اوقات به بعضی از مسائل ریاضی كه می‌رسید یك‌دفعه می‌گفت آقای آسید محمد حسین بیا بدادم برس و چون ... می‌گفت بیا به دادم برس! می‌گفت ما می‌رفتیم ریاضیاتش را برایش حل می‌كردیم. مسائل مربوط به هیئت و نجوم و قبله و ....، ریاضیات است [در مسائل‌] مربوط به ارث و این‌ها هم طبعاً گاهی [ریاضیات‌] مطرح می‌شود.