حقیقت صراط در قیامت
4حالا خوب است انسان از مادرش بپرسد دربارۀ آن بلاها و مرضهایی که در زمان کودکی به سرش آمده است! این بچّههایی که متولّد میشوند، آنقدر لطیفاند که هر روز در معرض آفت مرگاند! یک باد به آنها بخورد میمیرند؛ یک اختلال پیدا کنند، یا با یک غذای نامناسب به اسهال مبتلا میشوند کارشان تمام است! خدا به چه قسم، این مادر و این پدر و این دستگاه و... را منظّم کرده است! چه علاقه و عشقی داده، و چه قسم گرفتاریها را بر طرف کرده است! حالا اینها گذشته از شیری است که خداوند در پستان مادران به صورت مناسب قرار داده و امراض و گرفتاریها و دشمنان و موانعی را که انسان در عالمِ وجود دارد، برطرف کرده است. یعنی خدا عیناً و واقعاً شیشه را در میان سنگ نگه میدارد!
انسان مورد تهاجم هزاران مرض است. تعداد مرضها در هر لحظه چندتا است؟ آقای دکتر، تعداد مرضها چند تاست؟ خواهید گفت: مرضهایی وجود دارد که هنوز خودمان هم نتوانستیم حساب کنیم که مثلاً این چشم چند گونه مرض دارد! کَیفَ به اعضای دیگر!! امّا سلامتی یکی است؛ انسان سالم یکی است، کسی که نه مرض چشم داشته باشد، نه گوش، نه دل و نه کلیه. آنوقت خدا انسان را در میان این امراض سالم کرده و به انسان در مقابله با هزاران مخاطره، اراده و توجّه داده است.
موهبت خداوند در حفظ انسان از میان هزاران مخاطره
این حفظ پروردگار است که انسان را عیناً در آتش نگه میدارد؛ خداوند علیِّ اعلیٰ حضرت ابراهیم خلیل را در آتش نگه داشت. خدا شیشه را در دل سنگ نگه میدارد! همۀ این شیشههایی که میبینید، از سنگ است، خدا این شیشهها را در شکم سنگ نگه میدارد. بابا طاهر میفرماید:
شب تاریک و سنگستان و مو مست *** قدح از دست مو افتاد و نشکست نگهدارندهاش نیکو نگه داشت *** و الاّ صد قدح نفتاده بشکست1 مو: یعنی من. شبِ تاریک است و سنگستان، و من هم دارم در حال مستی میروم، قدح و کاسه از دستم افتاد و نشکست؛ درحالیکه قدح بالای طاقچه است و شما میروید و میبینید که ترک خورده است!
- دیوان بابا طاهر.

