اهمیت یادگیری علم نافع

أعوذُ بِالله مِنَ الشَّيطانِ الرَّجیم

بِسمِ الله الرَّحمَنِ الرَّحیم

و صلَّی‌ اللهُ عَلَی سیدنا و نبینا أبی‌القاسم مُحَمّدٍ

و علی آله الطّیبین الطّاهرین و اللعنة عَلَی أعدائِهِم أجمَعینَ

بِک عَرَفْتُک وَ أنْتَ دَلَلْتَنی عَلَیک وَ دَعْوَتَنی إلَیک وَ لَو لا اَنْتَ لَمْ أدْرِ ما اَنْت 

عرض شد لازمه کمالِ انسانی علمِ، انسان هیچ گاه بی‌نیاز و مستغنی از علم نیست. علم یعنی انکشاف واقع و هر چه که انسان را به واقع می‌رساند.

حالا این علوم به أنحاء‌ها و أقسامِها و تفاوتِ کیفیاتها، این علوم چه جایگاهی دارند؟ پیغمبر اکرم فرمودند: اللهمَّ اِنّی أَعُوذُ بِک مِنْ عِلْمٍ لا ینْفَع¹ این استعاذه پیغمبر چه معنائی دارد؟ أعُوذُ بِک «پناه می‌برم به تو» پناه می‌برم به تو از علمی که این علم نفع ندارد. خب چه اشکال دارد انسان دنبال یک علمی برود که نفع نداشته باشد؟ و این پناه بردن یعنی چه؟‌ مگر این علومی که افراد در این دنیا کسب می‌کنند مفیدِ؟

بالأخره انسان عمرش را صرف می‌کند و یک علمی به دست می‌آورد حالا آن علم خیلی مفید هم نباشد، نباشد. کلام پیغمبر در اینجا دو توجیه می‌تواند داشته باشد: توجیه اوّل اینکه خداوند متعال یک سرمایه‌ای به ما داده که عبارت است از عمر، این هم یک حدّی دارد و بعد هم تمام می‌شود و می‌گویند بفرمائید. خب حالا اگر انسان این عمر را صرفِ علم غیر نافع بکند چه چیزی [را] می‌تواند جایگزین این عمر از دست رفته بکند؟ هیچ چیز، هیچ چیزی جایگزین نمی‌تواند بشود و حسرتش در روز قیامت برای انسان می‌ماند که ما مدّتی را بودیم و این وقت و عمری را که می‌باید صرفِ امور مفید کنیم صرف امور غیر مفید کردیم که عبارت است از علمی که آن علم نافع نیست. و این حسرت برای انسان در روز قیامت مي ماند يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ اَلْجَمْعِ ذٰلِكَ يَوْمُ اَلتَّغٰابُنِ ﴿التغابن ٩﴾ روز اظهار غَبْن و خُسران امروز است، در روز قیامتِ که انسان اظهار غَبْن می‌کند.