توحید اساس ارتباط انسان با مردم

به همین جهت عوالم ربوبی در آن خلاف نیست، در آن دروغ نیست، در آن کذب نیست، در آن حقه‌بازی نیست، در آن نفاق نیست، در آن دوئیت نیست، در آن تو و منی نیست، در آن خلاف و این مسائل خودمحوری‌ها و عوالم بهیمیت و عوالم حیوانیت در آنها نیست. چرا نیست؟ چون منطبق با حق است، منطبق با واقع و عین است. مگر می‌شود یک عین خارجی در خلاف باشد؟ یک واقعیت، اینکه دیگر معنا ندارد. الان این لیوان اینکه خلاف در آن ندارد، یک حق است، یک موجودی است که حق بر او به اندازۀ سعه وجودی او الان حاکم است.

این بچه‌ها وقتی‌که از آنجا می‌آیند با خودشان همین‌ها را می‌آورند؛ با خودشان صدق می‌آورند، با خودشان نوع‌دوستی می‌آورند، با خودشان یک‌رنگی می‌آورند، با خودشان عبودیت می‌آورند، با خودشان صفا می‌آورند، با خودشان صمیمیت می‌آورند. اینها را برمی‌دارند با خودشان می‌آورند. لذا فرمودند: کُلّ مَولُودٍ يُولَدُ عَلَى الفِطرَة؛¹ همه مولودها براساس فطرت زاییده می‌شوند. جامعه آنها را از بین می‌برد. أبَواهُ يُهَوِّدانِهِ؛ پدر، مادر، جامعه، افراد، اینها را برمی‌گردانند، دینشان را برمی‌گردانند، افکارشان را برمی‌گردانند. لذا وقتی‌که ما نگاه می‌کنیم به اشخاص، بچه‌ها را نزدیک‌تر می‌بینیم به آن حقایق، جوان‌ها را نزدیک‌تر می‌بینیم، پذیرش و تقبل شباب را نزدیک‌تر می‌بینیم تا افرادی که شصت سال، پنجاه سال از آنها گذشته همراه با مسائل مختلف، مادیات، اعتبارات، تفکرهای مختلف، خلاف اینها خو گرفتند؛ وقتی انسان یک حرف می‌زند اول فکر می‌کند این آقا چه می‌خواهد بگوید کجا می‌خواهد بزند! آیا فلان چیز را قبول دارد فلان چیز را قبول ندارد! اول برویم ازش یک استنطاق بکنیم ببینیم کجایش درد می‌کند! کجایش مسئله دارد! تا اگر یک چیزی پیدا کرد که نه این با فلان نکته مشکل دارد یا در فلان قضیه این قبول ندارد صاف برمی‌دارد پرده را می‌اندازد. بابا خب بگذار حرف بزند، بگذار ببینیم چه می‌گوید. چرا دنبال این‌طرف و آن‌طرف می‌روی؟ چرا؟ چون از فطرت دور شدی، از فطرت دور شدی.