صدق کلید وصول به خدای متعال

این‌قدر این مرد كریم است كه اصلا اسم كریم كم است. یعنی آن معنای لغوی كه ما برای كرامت در نظر می‌گیریم حالا در هر رتبه‌اش اصلا این نمی‌خورد، به این قاموس نمی‌خورد. آن در یك مرتبه از كرامتی هست كه اصلا ما آن كرامت را نمی‌فهمیم. داریم كرامت لغت و دیكشنری برای او داریم تعیین می‌كنیم. او این‌قدر بالاتر از مرتبه مجد و عظمت است كه عظمت برای او صغیر است، مجد برای او صغیر است. یعنی آن مفهوم مجد ما نمی‌تواند بر قامت او آراسته بیاید. اصلا در یك افق دیگر است. در اینكه به برادر خودش هم می‌گوید برو، اینها با تو هم كار ندارند اینها با من كار دارند. من امام هستم، من مدعی هستم تو كه نه، تو برادر من هستی مثل سایر افراد. به فرزند خودش هم ... اگر ما این چیزها را نمی‌شنیدیم ها ما آن‌وقت نمی‌توانستیم به این عظمت امام حسین پی ببریم.

اینها را امام حسین فرموده كه ما امشب اینها را بشنویم و ما ببینیم كه چه كسانی در تاریخ بودند، چه افرادی آمدند و ما چه كسانی را باید اسوه قرار بدهیم، این است قضیه. آیا می‌شود هر كسی را كه سیمایی دارد و یك ظاهری دارد و یك آقا بفرمایید جلو ما دنبالت هستیم؟ نه آقاجان! این خبرها نیست. چی چی بفرما جلو ما دنبالت هستیم؟! چه كسانی بودند؟ امیرالمؤمنینی آمد، امام حسنی آمد، سیدالشهدایی آمدند، ائمّه‌ای آمدند، امام رضایی آمد. اینها را ما ببینیم، بشنویم، مطالبشان را درك بكنیم. اینها.

خدا به ما دو تا عمر كه نداده یك عمر داده. مرحوم آقا می‌فرمودند: من وقتی‌كه رفتم نجف، رفتم كه چیز بفهمم، نرفتم كه آنجا مقلد شوم هرچه گفتند بكن چشم، هرچه گفتند نكن چشم. رفتم آنجا بفهمم حساب كتاب چیست؟ بفهمم كه باید چه كار كنم، بفهمم راه ائمّه چه بوده. اینها با درس و اینها به دست می‌آید دیگر، درس بخوانیم مُلّا بشویم باسواد بشویم، به مطالب ائمّه وارد شویم به حرف‌هایشان. نه اینكه هر مشتی‌غضنفری هرچه گفت چشم دنبال كنیم! اینكه نشد. در خانه‌مان طهران هم كه بودیم نشسته بودیم دیگر كوچه وزیر ...