محوریّت حبّ به ذات در سیروسلوک

 اینها تقدیراتی است كه خدای متعال آنها را مقدر می‌كند و در اختیار انسان نیست، علت این كه ما نمی‌خواهیم از این دنیا برویم به خاطر این است كه ما جاهل هستیم، جهل داریم، جاهل نسبت به آن طرف هستیم، چون جاهل هستیم كار خود را تمام می‌بینیم، می‌بینیم دیگر تمام شد، دیگر راهها بسته شد، دیگر امیدی نیست، چون وقتی نگاه به خود می‌كنیم خلأ می‌بینیم، فقر احساس می‌كنیم، جهل احساس می‌كنیم، لذا نمی‌خواهیم از اینجا برویم.

 به آن طرف كه نگاه می‌كنیم می‌بینیم هیچ خبری نیست، و اصلا نگاه به آن طرف شاید معنا نداشته باشد، چون آن قدر در این دنیا متوغل شده‌ایم و غوطه خوردیم كه جز گذران همین دنیا چیزی برای ما مفهومی ندارد، معنایی ندارد، پس بنابراین علت این كه ما نمی‌خواهیم از این دنیا به آن طرف برویم علت این است كه آن حبّ ذات در اینجا موجب می‌شود كه پای ما را از رفتن نگه دارد و متوقف كند. اگر این حبّ ذات نبود