دستور امام صادق علیه السلام برای غلبه بر فرعونیت نفس

 بیاییم داد و بیداد راه بیندازیم شلوغ كنیم فضا را مسموم كنیم و جوسازی كنیم و بالا و پایین و بعد معلوم شود هیچ هیچ هیچ پوچ پوچ، ا پس چه شد؟ پس چه شد؟ توجه می‌فرمایید؟

 اینكه عرض می‌كنم واقعا این عبارات، عبارات كلیدی است برای راه سالك و برای عبورش از توهمات و تخیلات و عالم اعتبار و عالم اوهام. بی‌جهت نیست ها! یك قدری انسان تامل كند، یك خرده روی مطلب زود عكس العمل نشان ندهد، حالا صبر كن یك روز، دو روز بعد نشان بده، در عرض این یكی دو روز ممكن است خیلی از مسائل تغییر پیدا كند، مطالب دیگری به گوشت برسد، حرفهای دیگری كه مخالف این است به گوشت برسد، چقدر تابحال برای خود ما اتفاق افتاده است؟ چقدر اتفاق افتاده كه یك مطلب را از یك شخصی شنیدیم و بعد از گذشت یك زمانی فهمیدیم اصلا عكس این را گفته است، نه اینكه این اصلا عكسش را گفته است و منظورش این بوده و نیتش غیر از این بوده، ما آمدیم زود عكس العمل نشان دادیم و فلان كردیم بعد طرف دیده به به به. بابا صبر می‌كردی از خود ما می‌پرسیدی، آخر ما بیاییم راجع به تو این را بگوییم؟ ما بیاییم راجع به تو این را بگوییم؟ ما بیاییم راجع به تو یك هم‌چنین نظری ابراز كنیم؟ اینها همه‌اش به خاطر این است كه ما به دنبال این مطالب نبودیم، نیستیم، ما به دنبال این مسائل نبودیم و مطالب را فقط در محدوده این صفحات نگه داشتیم و از این صفحات به درون نفس و به درون قلب منتقل نكردیم و به بیان این مطالب بسنده كردیم و برای مردم به همین كیفیت فقط گفتیم و شنیدیم و یا خواندیم و مطالعه كردیم.

 اگر بنا را بر این می‌گذاشتیم كه هر سخنی را كه شب مطالعه می‌كنیم یا در روز می‌شنویم ...، من چقدر به این رفقا سفارش می‌كردم وقتی كه مطالب مرحوم والد رضوان اللَه علیه را می‌شنوید یا اینكه مطالعه می‌كنید بنا را بگذارید از همان موقع طبق آن عمل كنید؟ همان موقع كتابی كه روی میزتان است، ضبطی كه دارد مطلب را به گوش شما می‌رساند بنا را بگذارید از همان موقع عمل كنید، بالاخره دیگران كه این مطالب را دارند به ما می‌گویند عمل كردند كه الان دارند می‌گویند، اگر آنها هم مثل ما در قضایایی كه به گوششان می‌رسید كه حالا بعضی از نمونه‌هایش را اگر وقت باشد عرض می‌كنم خدمت رفقا اگر در آن قضایا همین قسمی كه من عرض كردم عمل می‌كردند خب آن دیگر علامه طهرانی نمی‌شد، آن دیگر عارف نمی‌شد، آن دیگر ولی خدا نمی‌شد، آن هم مثل ما می‌شد دیگر، خب ما هم همین‌طوری كه این كتاب را، همین روح مجرد را باز كردیم و داریم می‌خوانیم آن هم همین‌طور به یك روایتی برخورد می‌كرد و همین روایت عنوان بصری و به به امام صادق علیه‌السّلام چقدر قشنگ فرمود! امام صادق علیه‌السّلام چقدر خوب در اینجا مسأله را ارزیابی كرده! امام صادق علیه‌السّلام خب كرد من چه كنم؟ من چه كنم؟ خب آن امام است بسیار خب، من چه كنم؟ من در قبال این مسأله‌ای كه در مقابل خود می‌بینم چه عكس العملی نشان بدهم؟