شرح فقراتی از دعای «اللَهم انی اسئلک بمعانی جمیع ما یدعوک...» در ماه رجب

واللَه آدم وقتی كه این چیزها را می‌خواند اول یك خرده فكر می‌كند كه این قضیه چیست؟ آن حقایقی كه و آن معانی كه ولاة امر تو به واسطه آنها با تو ارتباط برقرار می‌كنند، حالا اینها چه كسانی هستند؟

المامونون على سرك، اینها امین بر سرّ تو هستند، بر آن راز و حقیقت تقدیر و مشیت تو، كه مقام سرّ است. مقام سرّ یعنی مقام اراده، آن مقام مشیت پروردگار كه هیچ كس از او اطلاع ندارد و هیچ كس از او خبر ندارد و هیچ كس به او دسترسی ندارد و هیچ كس از او اطلاعی ندارد، آن مقام مقام سرّ است، امین بر مقام سرّ است، می‌نشیند در منزل بلند شوند می‌آیند طناب بیندازند گردنش و او را به مسجد بكشانند برای بیعت، این امین بر سرّ است. توجه می‌كنید؟

تا جایی كه زوجه او كه دختر رسول خداست به او اعتراض می‌كند كه پس چه شد؟ پس این رسالت پدرم چه شد؟ پس این نبوت پدرم چه شد؟ پس این بیست و سه سال زحمت پدرم چه شد؟ پس این جنگ‌هایی كه شد، خون‌هایی كه از او آمد پیشانی او شكست، دندان او شكست، پای او شكست، پس اینها چه شد؟ این می‌نشیند در منزل و می‌آیند طناب می‌اندازند به گردنش و می‌برند او را برای بیعت، این امین بر سرّ. این آن كسی است كه از این اراده و مشیت اطلاع دارد، توجه كردید؟ امین بر سرّ كیست؟ آن كسی است كه وقتی كه می‌خواهد از مدینه حركت كند بیاید بیرون، برادرش محمدبن حنفیه به او می‌گوید كه برای چه شما می‌روید؟ مگر نمی‌دانی دنیا چه خبر است؟ مگر نمی‌دانی یزید چه خبر است؟ همه مردم بر علیه [تو] هستند مگر نمی‌دانی؟ در پاسخ می‌فرماید:

ان اللَه شاء ان يرانى قتيلا،¹ مشیت خدا بر این است كه من را كشته ببیند، من قتیل باشم. این مشیت خداست. درست؟