شرح فقراتی از دعای «اللَهم انی اسئلک بمعانی جمیع ما یدعوک...» در ماه رجب

علی كل حال هر كسی حال و هوای خودش را دارد و ربط خودش را دارد، حضرت موسی به جای خود، حضرت عیسی به جای خود، رسول خدا كه دیگر او اول ما خلق بود، همه این اوضاع و همه این فیوضات از نفس [پیامبر]، او به جای خود، ائمه به جای خود، اولیاء به جای خود، ما هم به جای خود، هر كسی جای خود را دارد و ما چرا بیاییم حالا از خدا ....

رب زدنی علما، انسان باید از خدا همیشه تقاضای زیاده كند و نباید مایوس شود و از رحمت خدا نباید غافل شود، از خدا بخواهد كه این سعه را هی بیشتر كند و در راه توسعه این سعه گام بردارد و خود را به جلو بكشاند و احساس می‌كند كه مسائلی دارد اضافه می‌شود، مطالبی دارد اضافه می‌شود و حالات انسان تفاوت می‌كند، علی كل حال اولیاء این مطالب را بی‌جهت نگفتند.

مرحوم آقا رضوان اللَه علیه در همان ایام چه در آن زمانی كه در تهران اقامت داشتند و چه آن اوقاتی كه در عتبه مقدسه رضویه معتكف بودند، گاه و بی‌گاهی به مناسبت‌های ایام و شهور مطالبی برای رفقا و دوستانشان بیان می‌كردند. از جمله مسائلی كه به یاد دارم در ماه رجب برای دوستان می‌گفتند ادعیه ماه رجب بود. مثلا هر سال یك یا دو تا دعا چه به صورت مجلس خصوصی و چه به صورت عمومی در مسجد این را مطرح می‌كردند و برای دوستان و برای رفقا می‌گفتند. همین ادعیه‌ای كه در ماه رجب آمده و تاكید شده به آن.

یك شب یادم است من سنم حدود هجده سال نوزده سال بود، هنوز معمم نبودم و گاهی اوقات می‌شد ما با ایشان می‌رفتیم مسجد، گاهی اوقات ایشان می‌رفتند بعد ما می‌رفتیم مسجد. ایشان رفتند و بعد من نرفتم، خسته بودم و نمی‌دانم سردرد داشتم چه بود، كه یك چیزی بود و تنبلی هم اضافه شده بود، اینجا دیگر خودمان را تبرئه نكنیم، یك خرده تنبلی هم بوده، ولی یك كمی هم سردرد و بی‌حالی هم بود. خلاصه ما مسجد نرفتیم و ایشان هم رفتند و برگشتند، گفتند: فلانی چرا مسجد نیامدی؟ گفتم حال نداشتم و گفتند از دستت رفت! ما امشب راجع به این فقره صحبت كردیم‌ اللَهم انى اسألك بمعانى جميع ما يدعوك به ولاة امرك،¹ گفتم ای داد بی‌داد، راست راستی از دستمان رفت و به یاد ندارم كه ایشان این فقره را [صحبت كرده باشند] آن موقع كه هم ضبط و اینها نبود یعنی وسایل [ضبط صدا] و اینها نبود، ایشان هم خیلی دنبال این نبودند كه مطالب‌شان ضبط شود ولی سایر دعاهای ماه رجب را من یادم است زیاد [صحبت‌] می‌كردند.