اهمیت و خصوصیات دهه اول ماه ذی‌الحجة الحرام

خلاصه حضرت موسی در این اربعین، نه خورد و نه آشامید و نه خوابید. دائماً در تمام مدّت در حال جذبه بود. از آن جذبه‌هایی که اگر خدا قسمت کند، و یک خرده‌اش را اگر به ما بدهد، یک خرده‌اش را، تمام عالم را ما با ما فیها و من فیها کنار می‌گذاریم! هم هرچه هست و هم هرکه هست، هر دو را به کناری می‌گذاریم و دیگر اصلا انسان نمی‌تواند توجه کند؛ حالت تهوّع پیدا می‌کند اگر بخواهد ذهن و فکر خودش را به مسائل دیگر بیاورد.

واقعا در این مجالسی که خب مجالس ذکر است و مجالس توجّه است، مجالس صحبت از محبوب است، مجالس سخن از محبوب است، سخن از معشوق است، یاد بزرگان است، ذکر بزرگان است، آدم بلند شود بیاید حرف‌های سیاسی بزند، حرف‌های اجتماعی بزند: گران شد، ارزان شد، خراب شد، درست شد، این چیست؟! تهوّع آور است، تهوع می‌آورد، انقلاب برای انسان می‌آورد، خراب می‌کند، فضا را خراب می‌کند، نفس را خراب می‌کند، فکر را خراب می‌کند، صعود را خراب می‌کند، عروج را به هم می‌ریزد؛ یک حرف‌ همه را خراب می‎کند.

ـ آقا در خیابان می‌آمدیم فلان‌کس این را گفت.

گفت که گفت! این که به درد اینجا نمی‌خورد عزیزم!

ـ فلان‌کس گفته فلان قضیه اتفاق می‌افتد!

به جهنم که اتفاق می‌افتد!

چیست که آدم چیزهایی که سر ندارد، ته ندارد، صد من یک غاز هم ارزش ندارد و همیشه هم هست را مطرح کند. دنبال یک چیزی برویم، فکر خود را و سخن خود را و نفس خود را و قلب خود را به مسائلی مشغول کنیم، به مطالبی مشغول کنیم که برایمان سود داشته باشد. من نمی‌گویم اصلا از آن حرف‌ها نباشد؛ هر چیزی جای خودش را باید داشته باشد. مکان و ظرف خودش را باید داشته باشد و اگر از آن مکان و ظرف خارج بشود، فضا را آلوده می‌کند و در فضای آلوده دیگر انسان نمی‌تواند به پرواز دربیاید، دیگر نمی‌تواند عروج پیدا بکند.