مرتب سازی:
اهمیّت و آثار روزه در تکامل انسان
8بزرگان برای ماه مبارك رمضان یك همچنین حالی دارند! آخ! روز سوم ماه رمضان هم گذشت! آخ یك هفته گذشت! آخ ده روز گذشت! چرا؟ چه میفهمیدند؟ چه درك میكردند؟ چه احساسی داشتند و دارند كه ناراحت است از اینكه این روز و شب دارد پیوسته میآید و او را به آخر ماه نزدیك میكند. اصلا ناراحت است، با خود میگویند: ای كاش شبانهروز میایستاد، خورشید و ماه از حركت میافتادند! هان! این چه قضیهای است كه این مطلب باید به این كیفیت انجام بشود؟ باید دید اینها چه قسْم روزه میگرفتند؟ اینها چه قسم نسبت به این فریضه اهتمام داشتند؟
اولًا ما باید بدانیم: بركاتی كه در روزه ماه رمضان هست، در هیچ روزهای از ایام سال نیست. ما در ایام سال خیلی روزها داریم كه روزهاش مستحب است: روز عید غدیر، روز نیمه شعبان، ایام رجب، روز عرفه، دحوالأرض و امثال ذلك. روزه همه اینها مستحب است، خب از این مسائل كم و بیش اطلاع داریم. ولی روزه ماه مبارك رمضان روزهای است كه در یك هوا و فضای خاص انجام میشود. آن هوا و فضای خاص در هیچ روز از ایام سال نیست! یعنی آن لطف خاص، و آن عنایت خاص، كه رسول خدا فرمودند: «رمضان شهر أمّتى»1، ماه امت من است! در اوقات دیگر نیست، درست؟ راجع به رجب دارند كه: شهر اللَه، راجع به شعبان كه حضرت فرمودند شهر من است، اما رمضان حضرت میفرمایند كه مربوط به امّت من است. این كه مربوط به امّت من است یعنی چه؟ یعنی یك فضای خاصّی و یك ظهور خاصّی و یك اثر خاصّی از آن مقام رحیمیتپروردگار نسبت به بندگان در این ماه مبارك رمضان وجود دارد كه برای این كه انسان به آن مقام و موقعیت و استفاضه و استفاده برسد، چارهای جز روزه نیست! باید روزه گرفت! این روزه روزهای است كه انسان را به آن هوا و به آن فضا میرساند.
- ١وسائل الشيعة، ج ٨، ص ٩٩.