مرتب سازی:
اهمیّت و آثار روزه در تکامل انسان
7بنابراین، این قضیه روزه یك مسئلهای است كه ما باید این را در نظر بگیریم. خداوند این را در سیر صعودی ما و در حركت تقرّب و تجرّدی ما، قرار داده است، و منّتی است كه بر گردن ما گذاشته شده است، و این یك ماه را ماه صیام و ماه روزه برای ما قرار داده است. این یك منت است! اگر میخواهیم كه در روز قیامت از نعمات بیشتر متنعّم باشیم، از دوازده ماه یك ماهش را حداقّل باید روزه بگیریم. این جریان، جریانی است كه انسان به عنوان وسیله حیات باید این مسئله را ارزیابی كند، نه یك جریان تحمیلی كه خب دستور خداست، باید بگیریم دیگر! خب حالا بگیریم دیگر! نگیریم آن دنیا معلوم نیست چه به سرمان میآورند! نشنیدهاید بعضیها مثلا میروند مكه اینها وقتی آنجا هستند روزشماری میكنند چه وقت برگردند؟
یك دفعه ما مشرّف شده بودیم مكه، خیلی وقت پیش، همان زمان مرحوم آقا، البته با ایشان نبود، ولیدر همان زمان ایشان بود، چند نفر بودیم. بله، یك بنده خدایی آمد و او هم پیرمردی از آشنایان بود، یك روز آنجا در اتاق آمد و گفتیم: خب، آقا این مدینه كه دفعه اول است آمدهاید چطور است؟
میگذرد آقا! انشاءاللَه تمام میشود! تمام میشود و زود برمیگردیم پیش زن و بچهمان!
گفتم: ا! تمام میشود؟!
آره، من هم در اتاق بودم، به چند نفر آنها كه داشتند شكایت میكردند، گفتم: بابا هر روز بشمار با انگشتهایت، یك روز رفت، دو روز رفت و بالأخره تمام میشود! برمیگردیم تا چند روز دیگر.
یك نگاهی به او كردم: خیلی خب! چه بگوییم؟! تمام میشود!!
خب، حالا شما به این صحبت به جهت همان افق فكری و افق وجودی كه خداوند نصیبتان كرده میخندید و تبسّم میكنید و از این مسئله تعجب میكنید و باید هم تعجب كنید. كسی كه در مكه میرود، یا به مدینه میرود، هر روزی كه از او میگذرد باید بگوید: آخ! یك روز گذشت! آخ! یك روز گذشت! بیست و هشت روز دیگر مانده. فردا میشود: آخ! بیست و هفت روز! یك روز گذشت! هان؟ آنوقت این با آن كسی كه روزها را میشمارد: بیست و هفت روز دیگر مانده، پیش زن و بچهمان برمیگردیم، چقدر تفاوت میكند؟