اهمیّت و آثار روزه در تکامل انسان

در نظام خلقت انسان این مسئله به این كیفیت لحاظ نشده است. مأكولات به عنوان مقدّمه برای ارتقاء روح و برای گذران این دنیا و رسیدن به آن مقصد و مقصود باید مورد توجّه قرار بگیرد. و این هم از مسائلی است كه باید انسان نسبت به آن مسائل دقت كافی داشته باشد و اشتباه برداشت نكند.

همیشه بزرگان سیر و سلوك نسبت به كیفیت أكل و تغذیه مطالبی داشته‌اند و دستوراتی می‌داده‌اند. و خب البته این مطالب بی‌مناسبت هم نیست با استقبال ماه مبارك رمضان كه چند روز دیگر هست. نسبت به روزه و كیفیت آن، جملاتی خدمت دوستان عرض كنیم و انشاءاللَه تتمّه مطالب باشد برای بعد از ماه مبارك، به خواست خدا.

همین قضیه و همین مطلب است كه خداوند متعال در دوازده ماه سال، یك ماه را بالإجبار و قهراً ماه گرسنگی و احساس جوع و صرف نظر كردن از مأكولات قرار داده است. و این یك نكته خیلی مهمی است كه چرا بزرگان و ارباب سیر و سلوك، دستور دو روز روزه در هفته، یا آن دستور سه روز در ماه را در تمام مدت سال می‌دادند. البته خب این دو روز در هفته یك قدری خاص‌تر از آن سه روز در ماه است. یا روزه ماه رجب و شعبان را به ضمیمه رمضان مدّ نظرشان قرار می‌دادند. چنانچه درباره رسول خدا داریم كه حضرت ماه رجب و شعبان را به رمضان متّصل می‌كردند. این چه قضیه‌ای هست؟ واقعا ما وقتی كه یك رسول خدایی می‌شنویم، یك ائمّه‌ای می‌شنویم، یك امام زمانی می‌شنویم، گاهی با خودمان فكر می‌كنیم خب این‌ها هم نیاز به این مطالب مگر دارند؟ مگر پیغمبر نیاز به روزه دارد؟ خب روزه را انسان برای چه می‌گیرد؟ برای این‌كه تجرّد پیدا كند، یعنی آنها تجرد پیدا نكرده‌اند؟! امام برای چه روزه می‌گیرد؟ برای این‌كه تزكیه و آن جنبه تقرّب بیشتر برای او حاصل شود؟ او كه دیگر به اصل و به حقیقت تقرّب، كه عین وحدت و وحدت در عین است، واصل شده است. این انجام این دستورات دیگر برای چیست؟