خصوصیات و چگونگی بهره‌مندی از فیوضات لیلة الرغائب

بنده این چیزها را از خودم عرض نمی‌كنم، از بزرگان شنیدم خدمت شما عرض كنم. به تلامذه خودشان می‌گفتند اینها را بخواهید. در امشب اینها را بخواهید: خدایا فهم ما را در امسال زیاد كن این رغیبه است. یعنی چه فهم ما را زیاد كن؟ یعنی عقل ما را بالا ببر، یعنی قضاوت ما را نسبت به اشیاء، قضاوت صحیح قرار بده. نه مثل مردم، این رغیبه است. ما را از توهمات خارج كن، نفس ما را از تخیلات بیرون بیاور. آنچه كه برای ما مصلحت حیاتی دارد گرچه به بهاء از دست دادن بعضی از امور دنیوی است آن را برای ما مقدر كن، آن را برای ما مقدر كن. آخر همه كه این مسائل دنیا نیست، آخر همه كه پول و زن و بچه نیست، همه كه اینها نیست. ما كجا داریم می‌رویم؟ كجا رفت فهم ما، كجا رفت! عقل ما كجا رفت، كجا رفت!

این مسئله، مسئله بسیار مهمی است كه شب رغائب و لیلة الرغائب به چه مسائلی گفته می‌شود. اولیاء خدا در امشب از خدا چه می‌خواهند؟ در آخر همین اعمالی كه انجام دادید در آنجا دارد كه تا وقتی‌كه سر به‌ سجده گذاشتید آنچه كه می‌خواهید از خدا بخواهید. دعا كه می‌خواهید بكنید چه می‌خواهید؟ آدم چه می‌خواهد؟ اولیاء خدا واقعا چه می‌خواهند، سر به سجده كه می‌گذارند از خدا چه می‌خواهند؟ خدایا دل دردم را خوب كن، زخم معده من را خوب كن، این را می‌گویند؟! چه می‌گویند؟! آنها همان را می‌گویند كه زمامداران ما به ما تعلیم دادند: و ادخلنا فی كل خیر ادخلت فیه محمدا و آل محمد این را به ما می‌گویند. خدایا ما را داخل كن در هر خیری كه محمد و آل محمد را در آن خیر داخل كردی. خدا این ائمّه را، این چهارده معصوم را چه خیری به ایشان داده؟ در چه آنها را داخل كرد چه داد؟ تا حالا فكر كردیم خیری كه به ائمّه داده چه بوده، آیا خیری كه به آنها داده این بوده كه آنها بتوانند ... البته این در آن است در زیرمجموعه آن است كه آنها بتوانند به مسائل جزئی اطلاع پیدا كنند، نسبت به احكام اطلاع پیدا كنند، فقه آنها نسبت به مسائل بهتر شود، معلومات آنها بهتر شود، دنیای آنها چه، نه! خیر چیست؟ ورود در عالم اسماء كلی و صفات كلیه لایتناهی ذات، و سیر در جمیع آثار كلیه پروردگار است، این معنا معنای خیر است. حركت به سمت واحدیت كه تمام اسماء و صفات را در درون خود دارد و سیر در آن، سیر بی‌انتها است. بالاتر از آن، اتصال ذات و ضمیر به ذات پروردگار كه مافوق همه اسماء كلیه و صفات كلیه است، این آن خیر است كه اولیاء و عرفای الهی به دنبال آن هستند، این است! اتصال سرّ و ذات به مبدأ وجود به مبدأ حیات و ذات پروردگار كه در آنجا مقام لا اسم و لا رسم و مقام لا تعین و لا تقید و عالم بحت و اماء به او اطلاق می‌شود. این خیر است.