لزوم رفع اختلافات و کدورت‌ها جهت بهره‌مندی از فیوضات ماه‌های رجب و شعبان و رمضان

مگر بنده كه با رفقا ارتباط دارم همه آنهایی را كه آنها می‌گویند قبول دارم؟ نه، قبول ندارم. می‌گوییم، می‌خندیم، صحبت می‌كنیم اما هیچ حرف ایشان را هم قبول نداریم! به كجا برمی‌خورد؟ بگویم حالا چون من قبول ندارم نباید بروم خانه او؟! نه اینكه نشد. آدم كه نشد به خاطر این یك حرف یكی را قبول ندارد به او سلام نكند؛ سرش را بكند این طرف. اگر تو قبول نداری او هم قبول ندارد.

یك‌دفعه ما درس یك بنده خدایی در زمان خیلی وقت پیش می‌رفتیم بیست، بیست و پنج سال پیش تقریبا حدود صد نفری بودند. یك صحبتی پیش آمد، یك نفر آنجا خیلی از شخصی دفاع و حمایت می‌كرد. آن هم مثل ما و ما هم مثل آنها، بالاخره كم و زیاد، در یك چیزهایی او بیشتر خوانده و در یك چیزهایی ما بیشتر خوانده‌ایم، حالا كم و زیادی كه بخواهد یك تغییر و اختلاف فاحشی داشته باشد، نبوده است. گفت آقا این حرفی كه شما می‌گویید با مطلب جناب آقای كذا مخالف است حرف شما با كلام ایشان مخالف است. گفتم كلام ایشان هم با من مخالف است. یك‌دفعه این صد نفر گفتند كلام ایشان هم با من مخالف است، اینكه حرف نشد.

طلبه كه نباید این جور حرف بزند، طلبه باید برود دلیل بیاورد، آقا مطلب شما به این دلیل اشتباه است. با فلانی مخالف است، ما نداریم. ما چهارده معصوم داریم، بس، تمام شد، همین. اگر كلام من با مطلب شما مخالف است كلام شما هم با من مخالف است این به اون در! صاف شدیم، یر به یر شدیم، دیگر با هم مشكل نداریم. اینها چیزهایی است كه باید حل كنیم. اینها مطالبی است كه باید به آن برسیم. همین‌ها ما را گیر داده است، همین‌ها سالیان سال ما را گرفتار كرده است و گرفتار خواهد كرد، همین مطالب.

جالب اینجا است همان كسی كه یك وقت مخالفت ما با كلام ایشان برای ما جرم محسوب می‌شد، بعد به یك مرتبه‌ای قرار گرفت كه مخالفت ما برای ما مدح محسوب شد. ببینید روزگار را، حالا فهمیدید همه این حرف‌ها شعار است؟! وقتی‌كه ما مخالفت می‌كردیم، می‌گفتند به به فلانی هم جزو فلان است نظری دارد، فكری دارد. روزگار عوض می‌شود «گهی پشت بر زین گهی زین به پشت» ولی اینها فایده ندارد. باید دید كه این مخالفت و موافقت بر چه مبنایی است، مبنا را انسان باید داشته باشد. حالا این مبنا گاهی اوقات منطبق با نظر فلان شخص هست گاهی نیست. من كه نباید به شخص نگاه كنم، من كه نباید به عمامه سیاه و سفید نگاه كنم، من كه نباید به كوچك و بزرگ آن نگاه كنم، من كه نباید به محاسن و قبا و عبا نگاه كنم.