وابستگی ارتقاء نفس سالک به کیفیّت تغذیه و نحوۀ اکتساب اموال
7امر خیر میبینید حالتان با قبل فرق میكند! سنگین شدهاید! فایده ندارد، دیگر این حال نه این كه فایده ندارد، كم است، پانزده درصد، بیست درصد، سی درصد، كم است، انسان برای امر خیر باید با نشاط باشد، باروحیه باشد، تا بتواند تأثیر بگذارد.
این مسئله بسیار مهمی است، كه این روزنهها را میبندد، این مال حرام خوردن است كه فضا را آلوده میكند، چرا؟ چون همان طوری كه سابقاً خدمت رفقا عرض كردم هر چیزی یك ملكوتی دارد، این آبی را كه الان من میخورم، این یك اثری دارد، اثرش رفع تشنگی است این مربوط میشود به اثر ظاهر، اثری كه در ماده این خداوند قرار داده است رفع تشنگی است، رفع عطش است، سلولهای بدن احتیاج به رطوبت دارند، احتیاج به ارتباط دارند، این ارتباط به وسیله مایعی بین این دو برقرار میشود، وقتی كه این ارتباط ضعیف میشود، این مایع بین دو سلول غلظت پیدا میكند، مغز فرمان میدهد كه باید این رطوبت بالا برود بعد انسان تشنه میشود، وقتی كه آب خورد عادی میشود. این یك اثر ظاهری است شخص مؤمن باشد همین اثر در او پیدا میشود كافر هم باشد همین اثر در او پیدا میشود. این اثر بین مؤمن و بین كافر و بین پیغمبر و امام و سایر افراد از این نقطه نظر هیچ تفاوتی نمیكند. این میشود اثر مادی مواد و عنصریات در بدن انسان.
مطلب دوم كه مهم است اثر ملكوتی است كه بین انجام این فعل و بین نفس و مثال انسان حاصل میشود و اختصاصی هم به فعل خوردن ندارد. همان طوری كه عرض شد باید سالك نحوه تغذیه خود را به كیفیتی قرار بدهد كه آن اثر مثال و ملكوت بتواند او را در حركت به سوی تجرد و در حركت به سوی توحید كمك كند نه این كه راه را بر او ببندد. ولی این اثر همان طوری كه عرض شد فقط اختصاص به خوردنیها ندارد، بلكه صحبت كردنهای ما، كارهای عادی ما، تفكرات ما، نیات ما، تصرفات ما، تمام اینها دارای این اثر هستند.

