معنا، اقسام و مراتب رزق و روزی
7خودش هست، امّا آن طناب قطع شده! این مسئله است. این چیزی است كه باید به خدا پناه برد.
بنده یادم است در وقتی كه این قضّیه اتفّاق افتاد خب ایشان آمده بود، البّته رفته بودند پیش ایشان و امثال ذلك؛ یك جریانی مرحوم آقا نقل میكنند در كتاب، در روح مجّرد كه آن فتنه ایشان را هم گرفت و رفته بودند پیش ایشان و خلاصه شروع كرده بودند به گفتن بعضی مطالب و البّته خب بی هیچی نیست و این طور نیست كه ما همیشه قضایا را بخواهیم به دیگران نسبت بدهیم. نه، تا خودمان یك چیزیمان نباشد كسی نمیتواند كاری انجام بدهد، بالاخره یك چیزی بوده، یك مسئله بوده.
بله میگویند تا خودت نخواهی كسی نمیتواند كلاه سرت بگذارد. خب سرت را نبر جلو كسی میخواهد كلاه سرت بگذارد بیاور عقب، بله این كه ما الآن در ورد لسانمان است كه تقصیر فلانی نیست، اطرافیان این طور هستند، تقصیر فلانی نیست، اطرافیان او خوب نیستند ولی خودش بد نیست. نه، اینها مسائلی است كه واقعیت ندارد تا اطرافیان، چرا آن اطرافیان برای كسی دیگر نیستند، اگر اطرافیان هستند خب همه جا اطرافیان هستند دیگر. چون آن میخواهد كلاه سرش برود، اطرافیان هم میبینند بستر مناسبی است این را میگذارند سرش ولی اگر یك شخصی این طور نباشد، نمیگذارد كه اطرافیان او را در آن مقاصد و منویاتی كه در ذهن دارند به دنبال آنها ببرند و به آن غایات برسانند، اجازه نمیدهد، میفهمد، نیات را تشخیص میدهد، نیات را تشخیص میدهد، زمینهسازیها را خوب میفهمد كه این كه الآن آمده منزل پیش او دارد حرف میزند، این دارد زمینه سازی میكند. آن دارد میآید الآن یك همچنین چیزی را میگوید، دارد زمینه سازی میكند. اگر این را شنید بلند میشود میرود خلافش را هم بشنود، مطلب دیگر را هم بشنود، ببیند این كه آمده این حرف را زده درست گفته یا نه؟ این خواسته توجیه كند؟ خواسته آقا را راه ببرد، خواسته ایشان را، مسئله را مشّوه كند. برای او تشویه به وجود بیاورد! میفهمد این قضیه را و من در این مسئله تجربیاتی دارم از بزرگان كه چطور اجازه نمیدادند كه اطرافیان بیایند و رل را به دست بگیرند، خلاصه فرمان را به دست بگیرند و به هر جا كه آنها قصد دارند ببرند و افكار انسان را و تمایلات انسان را و بالأخیر تصرّفات و افعال انسان را بر طبق آن منویات خودشان دربیاورند، خیلی هم ایشان ما را برحذر میداشتند، همه را، بخصوص افرادی كه بیشتر در مظنه این قضیه هستند خیلی میفرمودند كه مواظب باشید كه خلاصه كسی نیاید و شما را از آن مرام و از آن منهاجی كه دارید با لطایفالحیل شما را دور نكند.

