دیدگاه اهل معرفت نسبت به مساله تغذیه وکیفیت بهره‌مندی از نعمات الهی

 چند شب پیش رفته بودیم یك جا منزل یكی از دوستان در یكی از شهرستانها، حالا اسمش را نمی‌بریم، بالاخره رفته بودیم. و عدّه‌ای بودیم تقریباً حدود هفت یا هشت یا ده نفری بودیم، و این بنده خدا خیلی محبّت كرده بود، خیلی، خودش، عیالش، با عشق و با محبّت، خیلی واقعاً دیگر آن چه كه شرط محبّت و لازمه آن هست دیگر در حال و هوای خودشان فراهم كرده بودند. بعد از غذا شروع كرد ایشان به عذرخواهی كردن، نمی‌دانم آقا اهل بیتمان آن طور، خلاصه سر حال نبود، و نمی‌دانم فرض كنید كه بالاخره قابل شما را ندارد وفلان و این همچنین مسائل و تعارفاتی كه متداول هست و اینها. خلاصه ایشان مطالبشان را فرمودند و بعد من گفتم: