کیفیت سلوک عقلانی

 آن مجلس، مجلس محیی ذكر است كه در آن مجلس خط و خطوط مشخّص بشود، در آن مجلس معتقَدات تصحیح بشود، در آن مجلس متابعت از امام معصوم علیه السّلام ترسیم بشود. نه اینكه یك مشت الفاظ تكراری من درآوری، حالا چه برسد به اینكه حالا اعتباری و توهّمی و حرام بماند. مجلس امام تشكیل می‌دهیم آن‌وقت از فلان آقا تعریف می‌كنیم. مجلس ذكر مصیبت امام تشكیل می‌دهیم آن‌وقت برای فلان آقا دعا می‌كنیم. اگر راست می‌گویید مجلس تشكیل بدهید برای یكی دیگر دعا كنید، یك همچین چیزی تا حالا اتّفاق افتاده؟! فكر می‌كنم از محالات باشد! مجلس اعیاد برای ائمّه تشكیل می‌دهیم برای اینكه خودمان را در میان مردم جلوه بدهیم!

 بعد از فوت مرحوم آقا من یك‌دفعه متوجه شدم یك جریان خلافی دارد انجام می‌شود، در همان جلسه اول آمدم و جلویش را گرفتم. یك بنده خدای آمده بود در آنجا و شروع كرده بود به جلسه درست كردن به چه عنوان: نذر داریم، فاطمیه نذر دارم، شهادت فلان امام نذر داریم، عید فلان امام نذر داریم، نذر هم بهانه خوبی است. ادای نذر هم كه واجب است. نذر داریم كه ناهار بدهیم افراد را بكشانیم. گفتم نذر داری بسیارخُب‌