فلسفه و حكمت هبوط حضرت آدم علیه السلام به عالم دنیا

امّا شما كه یك پدر هستید، شما كه فكرتان بالاتر هست، شما كه سعه وجودی بالاتری از او دارید چه می‌كنید؟ به او می‌خندید و او را به حال خود می‌گذارید و اگر ببینید دارد از حدّ تجاوز می‌كند دست او را می‌گیرید و می‌گویید تا اینجا دیگر بس است، این مقدار به بعد دیگر باید بیایی غذا بخوری، دیگر گرسنه‌ات هست دیگر اینجا خطر دارد، دیگر آنجا خطر دارد، آن‌هم رعایت می‌كند، اگر نكنید شما هم مثل همان ماشین كوكی هستید، مثل همان‌بچّه، اگر شما این بچّه را به حال خود بگذارید شما هم شدید همان آن، پس بین شما و بین او چه فرقی است؟ چه فرقی است؟ در سرما می‌خواهد برود در حوض شنا كند، شما می‌گذارید برود شنا كند؟ نمی‌گذارید. می‌خواهد برود فرض كنید از پشت بام خودش را بیاندازد، خوشش می‌آید نگاه می‌كند می‌بیند بادكنك آورده‌اند، دارند می‌فروشند این هم از آن بالا نگاه می‌كند، چكار می‌كند یكدفعه می‌پرد بادكنك‌ها را بگیرد دیگر، بچّه همین است. شما پشت بام را حصار می‌بندید، نرده می‌گذارید كه این نتواند محكومِ احساسات خودش بشود و اختیار عقلانی كه اصلًا در او وجود ندارد را كنار بگذارد و آن احساسات را جلو بیاورد، این دنیاست. خب، این افكار و این خصوصیات برای چه كسانی است؟ برای آنهایی است كه اینها مُنغَمِرِ در این جاذبه‌ها هستند، منغمرِ در این خیالات هستند، منغمرِ در این برداشت‌ها هستند، فكر این است، تعلّق این است.

آیه شریفه قرآن راجع به ابلیس می‌فرماید: يا بَنِي آدَمَ لا يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطانُ كَما أَخْرَجَ أَبَوَيْكُمْ مِنَ الْجَنَّةِ يَنْزِعُ عَنْهُما لِباسَهُما لِيُرِيَهُما سَوْآتِهِما إِنَّهُ يَراكُمْ هُوَ وَ قَبِيلُهُ مِنْ حَيْثُ لا تَرَوْنَهُمْ إِنَّا جَعَلْنَا الشَّياطِينَ أَوْلِياءَ لِلَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ‌ الأعراف، ٢٧ بنی‌آدم مواظب باشید حواستان جمع باشد مبادا شیطان شما را گول بزند به فتنه‌بیندازد، یفْتِنَنَّكمُ یعنی به فتنه، به امتحانی كه از آن امتحان سربلند بیرون نیایید این را می‌گویند فتنه، وَ اتَّقُوا فِتْنَةً لا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً ... الأنفال، ٢٥ معنایش همین است مواظب باشید در آن فتنه و امتحانی نیفتید كه تر و خشك را بسوزاند. لا يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطانُ‌ یك وقت شیطان شما را به فتنه نیندازد، همان‌طوری كه پدر و مادرتان را به فتنه انداخت، حضرت آدم و حضرت حوّا را به امتحان و به فتنه‌انداخت، به آزمایش انداخت.