مراتب مباهات و چگونگى مقابله با آن‏

خدای متعال می‌گوید: نماز را آن‌طوری كه من گفتم بجا بیاور همین، مردم می‌خواهند تحسینت بكنند می‌خواهند نكنند.

اصلًا من دلم می‌خواهد مردم تحسینت كنند چه می‌گویی؟! دلم می‌خواهد مردم به تو تبریك بگویند، دلم می‌خواهد مردم تو را تحمیدت كنند، تو با من طرفی یا با مردم طرف هستی؟! و این را هم بدان به قول ما در بین‌الهلالین به قول شما در پرانتز این كسی كه یك روز حمدت می‌كند یك روز هم می‌آید تنقیحت می‌كند، این مسئله را از نظر دور نداشته باش.

پس‌ هُوَ الَّذِي فِي السَّماءِ إِلهٌ وَ فِي الْأَرْضِ إِلهٌ‌ هم در آسمان او خداست و هم در زمین خداست، هم در خلوت خداست و هم در جلوت خداست. هر مكتبی كه اعمال و كردار خود را بر اساس دوری از تحسین مردم قرار داده است باطل است. و هر مكتبی كه دستورات و مبانی خود را بر اساس دوری‌گزیدن از ریا و جلوه‌نمایی در قبال مردم بنا نهاده است در این مكتب اشكال است. در مكتب توحید انسان باید از ریا پرهیز كند این به‌جای خود محفوظ، این یك اصل است؛ عملی را كه انسان انجام می‌دهد نباید این عمل ریایی باشد، باید فقط قصد قربت در او لحاظ شده باشد و باید درون خود را نسبت به این عمل خالص كند، این یك مطلبی است در این بحثی نیست. در آیه شریفه می‌فرماید: يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذى‌ البقرة، ٢٦٤ صدقات و كارهای خیر خود را با منّت از بین نبرید و به واسطه اذیتِ بعد از بین نبرید، وقتی كه برای فردی كار خیر انجام می‌دهید هِی به رخ او نكشانید و جوری عمل نكنید كه دائماً او را شرمنده كردارخود قرار بدهید، كارتان را انجام بدهید و سرتان را بیندازید پایین و بروید، دیگر معطل نشوید، دیگر نیایید خودتان را به او نشان بدهید، دیگر نیایید با عبارات و كنایات و اشارات و لطائف و ظرائف آن مسئله را هی در او تجدید كنید باید كار را انجام داد و رفت و معطل نشد.