كیفیت ارتباط میان اشتغال به تكالیف الهى و پرهیز از مراء و مباهات‏

مطلب دوّم اینكه حضرت می‌فرمایند: به مردم فخر نمی‌فروشد مباهات نمی‌كند به رخ مردم نمی‌كشد، من این كار را كردم من آن كار را كردم نمی‌كند، ما این‌طور هستیم و ما آن‌طور هستیم در كارش نیست، سرش به كار خودش است و برای این دو مطلب اصلًا فرصت پیدا نمی‌كند. برای روشن شدن قضیه ابتداءً باید عرض كنم كه مراء و مباهات مراتب مختلفی دارد؛ یك مرتبه او مرتبه با مردم است كه عبارت است از همین مباهات مصطلح و متعارف، انسان عملی را كه انجام می‌دهد این عمل را به رخ دیگران بكشاند. در آیه شریفه قرآن نسبت به این موضوع اشاره شده است: يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذى‌ البقرة، ٢٦٤ ای افرادی كه ایمان آورده‌اید كارهای نیك خود را با منّت و اذیتی كه بر دیگران تحمیل می‌كنید از بین نبرید و آنها را باطل نكنید، آن كار نیك را دست‌خوش فنا و اضمحلال قرار ندهید. كَالَّذِي يُنْفِقُ مالَهُ رِئاءَ النَّاسِ‌ مانند آن افرادی كه اموالشان را به‌نحو ریا در میان مردم انفاق می‌كنند. به‌نحو سُمعه و شهرت در میان مردم انفاق می‌كنند، از این انفاق ریا را قصد می كنند، خود نمایی را قصد می‌كنند، خودآرایی را قصد می‌كنند، اظهار وجود را قصد می‌كنند مَثَل این افراد چیست؟ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ صَفْوانٍ عَلَيْهِ تُرابٌ فَأَصابَهُ وابِلٌ فَتَرَكَهُ صَلْداً خیلی تشبیه تشبیه عجیبی است. آیه می‌فرماید: مثل این افراد مثل سنگ سختی است كه هیچ خاصیتی از او بر نمی‌آید، گرد و غباری روی این سنگ را می‌گیرد، گردی بر روی این سنگ می‌نشیند امّا هنوز این گرد استقرار پیدا نكرده است بارانی می‌آید و تمام این گردها و خاك‌ها را از روی سنگ پاك می‌كند و از بین می‌برد و او را به همان سختی خودش نگه می‌دارد و به همان سفتی خود باقی می‌گذارد. لا يَقْدِرُونَ عَلى‌ شَيْ‌ءٍ مِمَّا كَسَبُوا از آنچه كه بدست آورده‌اند نمی‌توانند محافظت كنند، نگه دارند، آن عمل را برای خودشان نمی‌توانند نگه دارند.