ضرورت مصیبت برای تکامل انسان

فرهنگ خارج از خود، نگاه می‌كند می‌بیند اهل منزل با یك معیارهایی ارتباط با افراد پیدا می‌كند آنها را فرا می‌گیرد می‌بیند روابط بر اساس یك مسائل اعتباری است آنها را به عنوان یك ارزش حقیقی تلقی می‌كند و ملاك قرار می‌دهد. رسول خدا صلّی ال له علیه وآله و سلّم فرمودند انّی احِبُّ مِنَ الصِّبیانِ ارْبَع چهار چیز را من از اطفال دوست دارم، چهارخصلت اول اینكه انهّم الباكون، گریه می‌كنند این گریه حالت ترحم است و دوم اینكه یعَمّرُون ثمّ یخَرِّبُونْ دیدید منزل می‌سازند؟ جایی را می‌سازند با گل و خاك و از این چیزها و همینكه ساختند تمام شد یك مرتبه با لگد می‌زنند همه را خراب می‌كنند یعمرون ثمّ یخَرِّبُونْ و یكی هم علی التراب یجتمعون و با خاك بازی خیلی می‌كنند. چون خاك هیچ نوع جنبه تعلّقی در او نیست، از نقطه نظر اشیاء جاذبه و جالبه خاك هیچ جهتی را ندارد و بهتر است انسان در هنگام نماز بر خاك سجده كند یعنی افضل موارد سجده خاك است. اول خاك است و بعد سنگ است و بعد به ترتیب، چوب و ... در آن حدی كه انسان مجاز است غیر از ملبوسات و غیر از مأكولات و غیر از معدنیات انسان سجده كند. حتی بزرگان در زمانهای سابق در سجاده‌های خودشان به جای مُهر خاك قرار می‌دادند و یك مقدار خاك قرار می‌دادند و سجده بر خاك می‌كردند و همینطور مستحب است انسان بینی خود را هم روی خاك بگذارد و حتی تربت سیدالشّهداء را هم در زمانهای سابق به كیفیت فعلی نمی‌بردنند. یك مقدار از خاك خود آن زمین را به عنوان سجده‌گاه در درون یك كیسه‌ای قرار می‌دادند و افراد آن را باز می‌كردند در سجاده خودشان و بر همان سجده می‌كردند و این تاثیرش بیشتر است و توصیه می‌كردند در بعضی از موارد و در بعضی اربعینیات كه به این كیفیت عمل كنند.