انفاق یعنی عبور از نفس و خواستههاى آن
8اگر بدهی نسبت به شخصی دارد، قرضی، دینی دارد، توصیه میكند به افراد، آقا فلان دین را بپردازند، از فلان جا حلالیت میطلبد ...، بعد كه این كارها را میكند یك مقداری وجدانش راحت میشود هان، حلالیت طلبیدم، قرضهایم را دادم، الآن دیگر راحتم. آن احساس وجدان در مرتبه آخر برای او پیدا شده، ای كاش این راحتی را در طول حیاتت داشتی به یك جایی میرسیدی. با این راحتی و با این احساس وجدان، اگر كسی حركت بكند، خب انسان خواهد دید كه چه خواهد شد؟ این سبقتی را كه انسان برای رسیدن به مطامع، از دیگران، این سبقت را اعمال میكند، ای كاش این سبقت را در این طرف اعمال میكرد، در ادعیه ماه رجب كه در پیش است، مگر نمیخوانیم «خدایا مرا از جمله افرادی قرار بده كه بسوی تو از هم سبقت میگیرند»
هان! ببینید! امام سجّاد چه دارد میفرماید؟ مرحوم آقا در ماه رجب كه میآمد برای رفقایشان و تلامذهشان صحبت میكردند، غالباً من یادم است كه این جمله را همیشه میگفتند كه: وقتی قرار است ما سبقت بگیریم در یك امری و مردم سبقت بگیرند، ما در راه خدا بر یكدیگر سبقت بگیریم، سبقت در راه خدا دیگر با سبقت در بازار فرق میكند ها، با سبقت در تجارت فرق میكند، با سبقت در گرفتن متقاضی و مراجعه كننده از این و آن و داد و ستدهای پنهانی و ایادی مرموز فرق میكند ها، سبقت در راه خدا به عبارت بزرگان سبقت است در آن اموری كه انسان را از خودیت بیرون میآورد و به او میپیوندد، این مسئله چه در بازار میخواهد اتّفاق بیافتد، چه در منزل میخواهد اتّفاق بیافتد یا در هر جای دیگر، «الَّذینَ هُمْ بِالْبِدارِ الَیكَ یسارعُونْ» امام سجاد عرضه میدارند: خدایا مرا ملحق كن به آن كسانی كه در سبقت بسوی تو، از هم پیشی میگیرند، نه اینكه بیشتر نماز میخواند، نه اینكه بیشتر دعا میكند، اینها همه بجای خود محفوظ، نه اینكه در شب بر میخیزد و به تهجّد میپردازد، اینها درست، آنچه كه منظور امام علیهالسّلام است این است كه در آن اموری كه بتواند مرا از نفس و خودم بیرون بیاورد، مرا موفّق كن، در آن اموری كه بتواند مرا از خود برهاند و به تو بپیوندد، مرا موفّق كن، این معنا، معنای سبقت است.

