مراتب انفاق در راه پروردگارمتعال‏ (۱)

هیچ نمی‌نویسند، یك وقتی نه، خود شما می‌خواهی یك مبغلی را خرج كنی یا فرض بكنید فلان حسینیه می خواهد ساخته شود، فلان مسجد، آقا به ما اجازه می‌فرمایید از پول خمس، این مبلغ را در مورد حسینیه بپردازیم؟ نه خیر اجازه نمی‌فرماییم مبلغ خمس و سهم امام در مورد حسینیه ومسجد نباید خرج بشود مگر دریك موارد خاص حالا این شخص از جیبش نمی‌خواهد بپردازد می‌خواهد از كیسه صاحب الزمان خرج كند امام زمان راه دارد این پولی كه الان برای این مورد دارد صرف می‌شود به اجازه چه شخصی دارد دراینجا خرج می‌شود؟ اگر مایلی، می‌خواهی حسابی برایت در نظر گرفته بشود از جیب مبارك بپرداز اشكالی ندارد، چرا می‌خواهی از مالی كه امام دستور داده در موارد خاص باید این مال خرج بشود، چرا می‌خواهی از كیسه امام خرج كنی؟ در نتیجه نه به حساب آن گذاشته می شود نه به حساب این گذاشته می شود هیچ كدام فیما امَرَه اللَه تعالی انْ ینْفِقَ فِیه در هر موردی كه خدا گفته، در هر موردی كه تكلیف اقتضاء كرده، در هر موردی كه مورد رضای مولاست باید خرج كند. هانَ عَلَیهِ الْانْفاق همانطوری كه قبلًا راجع به این مسئله عرض شد توضیحش تا حدودی برای این مجلس و برای مجالس بعد می‌ماند و آن اینكه گرچه ظاهر عبارت مسئله‌ی انفاق یك مسئله اقتصادی است و ظاهر منظور امام علیه السّلام در انفاق به مسئله مالی برمی‌گردد اما با توجه به سایر فقرات و آن حقیقت فقه و فقه الحدیث این روایت شریف می‌توانیم بگوییم منظور امام صادق علیه السّلام ازمسئله انفاق مراتبی وسیعتر از جهات اقتصادی است.

یك مرتبه‌ی انفاق، انفاق در مسائل مالی است، انفاق در مسائل اقتصادی است، كمك به ذَوِی‌الحاجات از افراد محتاج و آبرومند و صرف اموالی كه خدای متعال چه به صورت وجوب یا استحباب، امر در صرف مال در آن موارد كرده، یكی از مراتب انفاق، انفاق در مسائل جانی است یكی از مراتب انفاق، انفاق در مسائل شانی و شخصیتی است، یكی دیگركه بالاترین مرتبه‌ی انفاق است، انفاق در مسائل نفسی و آثار ذاتی خود وجود است حالاببینیم در این مجلس تا كدام مرتبه می‌توانیم پیش برویم؟