مراتب انفاق در راه پروردگارمتعال (۱)
3اگر انسان به این مرتبه ی از عبودیت برسد دیگر بخشش برای او آسان خواهد شد. براحتی میبخشد و فكر نمیكند و به دنبال این بخشش فكر او نمیرود وبا آن بخشش به آن سمتی كه انفاق كرده حركت نمیكند، به عبارت دیگر دست چپش از دست راستش خبر پیدا نمیكند این عبارت عامیانه ای كه مطرح میشود چرا انفاق برای انسان مشكل است؟ و چرا به این جهت دیگر انفاق برای انسان سهل است؟ چرا اینطور باید باشد؟
اولین مسئلهای كه خب در اینجا هست و قبل از رسیدن به انفاق و موارد مختلف انفاق باید انسان به این اصل عقلایی توجه داشته باشد كه انجام یك كار با سهولت و با راحتی عقلًا ترجیح دارد بر انجام یك فعل با خشونت وبا سختی و با تعب و با زحمت و با صرف نیرو و انرژی زیاد و اتلاف وقت و تضییق نفس و روان و برخورد نامناسب با قضایا و حوادثی كه خوب در این زمینه طبعاً پیش میآید.
شما میخواهید یك مسیری را برای رسیدن به منزلتان انتخاب كنید فرض بكنید از اینجا كه خب منطقه شمیران است میخواهید حركت كنید بروید به سمت یك جای نزدیك از اینجا من اینجاها را خوب بلد نیستم. نمیدانم چون ...
فرض كنید كه یك چند كیلومتر پایین تر از اینجا ازهمین میادینی كه نزدیك است. خب از اول سوال میكنید آن اقصر فاصلهی برای رسیدن به این دونقطه كجاست؟ آن نزدیكتزین فاصله كجاست؟
همه خواندهاید، قاعدهی حماریه را كه خواندهاید؟ میگویند اگر یك الاغی را در یك نقطه بگذارند یك علفی را هم بگذارند در آنجا. این برای رسیدن به آن علف نمیرود دور بزند. همان اقصر فاصله را اختیار می كند این را می گویند قاعده حماریه دیگر، معروف است. كه بین دو نقطه اقصر فاصله همان خط مستقیم است. تااینكه انسان یك دایره ١٨٠ درجه بزند تا برسد به ... خب شما برای رسیدن به میدان، سوال میكنید آن خیابانهای نزدیك را، برای اینكه وقتتان كمترصرف بشود بنزین كمتر صرف كنید، زودتر به نتیجه برسید، اعصابتان راحتتر باشد اینها همه قواعد عقلائیه است كه مردم این قواعد عقلائیه را انجام میدهند و در مسائل خودشان از این قواعد عقلائیه استفاده میكنند.

