كیفیت تدبیر امور ضمن رعایت مقتضاى مقام عبودیت

بارها شده من آمدم در جلسات متعدد چه اینجا چه در جای دیگر صحبت كردم قبل از اینكه حرف بزنم یكی آمده، دو تا، سه تا، ده تا كه آقا شما می‌خواهید امروز اینها را بگویید! همه را دقیقاً از اول تا آخر گفته. اینها بفرمایید! حالا اینها امام زمانند؟ نه آقا! خدا نوری بدهد، باطنی بدهد، نفسی بدهد به كسی، اطلاع پیدا می‌كند. اینكه هنر نیست.

آن امام زمان، این نیست كه بداند! امام زمان ما تمام مطالب و تمام امور و تمام جریانات را در اصل، مجری است؛ یعنی به دست اوست. این امام زمان از حال شما خبر ندارد؟ حتماً امام زمان باید بیاید توی‌خانه‌تان، و در كنارش بنشینید؟ این امام زمان است؟ اینكه امام زمان نشد این شد مثل یكی از افراد دیگر. خود حضرت راه را این قسم بیان كردند. در كدام روایت از روایات ما سراغ داریم كه گفتند یك فرد برای رسیدن به معرفت خدا باید امام زمانش را ظاهراً ببیند؟ كدام روایت است؟ كدام كلام از كلمات بزرگان اشاره به این مطلب دارد كه راه به سوی خدا بسته است مگر اینكه انسان با ولی مطلقِ او، امام معصوم علیه السّلام، ارتباط بدنی و ظاهری داشته باشد؟!

كلامی را كه مرحوم شیخ حسنعلی اصفهانی فرمودند كه در این زمان راه بسته است و در مقفّل است اما فرق است بین اینكه انسان پشت در بایستد و در كنار در، منزل خودش را قرار بدهد تا اینكه در خیابان حركت بكند و به راه خودش برود.¹ این كلام غلط است صحیح نیست.

امام زمان علیه السّلام غیبت و حضور ندارد. امام زمان با وجود تك‌تك ما الان در این مجلس حضور دارد، در كنار تك‌تك شما امام زمان الان حضور دارد، این امام زمان واقعی است. اولیاء خدا و عرفای الهی نسبت به مقام ولایت كبری این نظریه را دارند؛ یك روز یادم است در خدمت مرحوم آقای حدّاد نشسته بودم یك شخصی از ایشان تقاضای ملاقات امام زمان را كرده بود. بنده هم آنجا نشسته بودم گوش می‌دادم ایشان رو كردند به او و فرمودند: اگر می‌خواهی به ملاقات حضرت برسی دستور این است: بیست روز به این مسئله عمل بكن روز بیست‌ویكم و یا در همان اوقات خدمت حضرت همین ظاهری! خدمت حضرت می‌رسی. ولی بعد این مطلب را فرمودند: شما دنبال امام زمانی بگرد كه الان با خودت است همین الان با خودت است، ولی تو از او مهجوری! آن مهجور نیست. دنبال امام زمانی بگرد كه آن امام زمان در قلبت باشد.