ارتباط مردان و زنان از نگاه اسلام

این مسئله محوریت تمام صحبت‌های ما را در ارتباط با این قضیه تشكیل می‌دهد. أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ‌ عمل باید برای خدا باشد. عمل باید توحیدی باشد. مرد نباید در ارتباط با زن تصور كند كه چون مرد است پس می‌تواند هر كاری كه دلش می‌خواهد انجام بدهد. این عمل لله نیست. این عمل، عمل توحیدی نیست. این دیگر آزمایشش با خود ماست. چون حالا او زیردست ماست پس بنابراین دست ما برای انجام هر نوع توقّعی و برای انجام هر نوع تكلیفی باز است! اگر او زیردست ما نبود باز ما هم همین‌طور بودیم؟! اگر ما به او نیازمند بودیم باز ما هم همین‌طور بودیم؟! اینها چیزهایی است كه انسان باید مرتّب خود را اختبار و امتحان كند.

زن باید از شوهر اطاعت كند در آن مواردی كه ما آن موارد را متذكّر خواهیم شد. امّا نكته‌ای كه در اینجا هست این است: در انجام این تكالیف باید این‌طور تصور كند كه چون خدای متعال امر به این تشكیل زندگی فرموده و از باب مقدّمه برای سعادت دنیا و آخرت اقدام به این مطلب نموده است خود را از هر نقطه نظر در اختیار همسر قرار بدهد. نباید این‌طور تصور كند كه من الان محكوم به اطاعت از او هستم. اگر بی‌نیاز بودم نحوه اطاعت من فرق می‌كرد. یا اینكه اگر زنی از نقطه نظر مسائل اقتصادی و سایر خصوصیات اخلاقی مرد را نسبت به خود نیازمند و محتاج ببیند در اینجا باید چگونه فكر كند؟ باید اساس فكر خود را براساس توحید قرار دهد؛ چون خدای متعال گفته من باید اطاعت كنم از اینگونه افراد كم هم نیستند ها چون خدا گفته است من از او اطاعت می‌كنم و خود را در اختیار اوامر و توقّعات او قرار می‌دهم. اگر این شخص بتواند این موضوع را در خود محقّق كند به آن نتیجه مطلوب از ازدواج و از خلقت خواهد رسید. یعنی در این صورت‌ازدواج برای او پُلی خواهد شد كه از این پُل برای عبور از نفس و هواهای نفس و رسیدن به مقصود می‌تواند بهره بگیرد.