دیدگاه مكتب اسلام نسبت به كیفیت ارتباط و تعامل میان زن و شوهر

تا این مسئله روشن و حل نشود و تا حدودی ما متوجه خود نباشیم، طبعاً نمی‌توانیم كارهای خودمان را تنظیم كنیم. دائماً به دنبال بهانه می‌گردیم. به دنبال دستیابی به مسائل ظاهری می‌گردیم. چرا هنوز برای ما خانه‌ای مهیا نشده؟! خانه چیست؟ خانه عبارت است از گچ و آجر. چرا هنوز برای ما فرض كنید ییلاق و قشلاقی مهیا نشده؟ چرا هنوز برای ما ماشین مهیا نشده؟ چرا هنوز ما به این طرف و آن طرف و سفرها و این طرف‌ها نمی‌رویم؟ چرا آنچه را كه فلان شخص دارد ما نداریم؟! این چراها از كجا برمی‌خیزد؟ از چه ضمیری بیرون می‌آید؟ ضمیر غافل. ضمیری كه در غفلت است، ضمیری كه هنوز خود را نیافته و هنوز خود را پیدا نكرده. ماشین بود بود، نبود نبود. منزل بود بود، نبود نبود. امكانات رفاهی كه خیلی‌ها دارند، این امكانات پیدا بشود یا نشود.

هیچ تابه‌حال با خود فكر كرده‌ایم چقدر بر میزان معرفت و معلومات ما افزوده شده؟! وقتی‌كه شب به منزل می‌رویم با خود فكر كنیم امروز تا روز قبل چه مقدار بر ما افزوده شده، تابه‌حال این فكر را كردیم؟ گمان نمی‌كنم! رسول خدا صلی اللَه علیه و آله و سلّم فرمودند: مَن استوى يومَاه فَهُوَ مَغبُون؛¹ كسی كه دو روزش به یك میزان بگذرد، این سرش كلاه رفته. مغبون یعنی سرش كلاه رفته. حضرت نمی‌فرمایند: پولت در امروز با دیروز یكسان باشد. حضرت نمی‌فرمایند: امروز دوتا رفیق بر رفیق‌هایت اضافه شده باشند، امروز دوتا مرید بر مریدها اضافه شده باشند. اینها نیست. كسی‌كه دو روزش یكسان باشد یعنی چه؟ یعنی از نقطه نظر مراتب معرفت و مراتب علمی وقتی‌كه نگاه كند به دیروز، ببیند با امروز یكسان است. امّا اگر ما آمدیم در هر روز دو صفحه كلام امام علیه السّلام را مطالعه كردیم، روزی یك روایت اخلاقی دیدیم، یك روایت از امام صادق علیه‌السّلام، از امام رضا علیه السّلام دیدیم، دو صفحه حكایت آموزنده در یك روز خواندیم، با رفیقی نشستیم و مطلبی نو كه بتواند تأثیر مثبت در روش و منش ما بگذارد از او شنیدیم، این معلوم می‌شود مساوی نیست. امروز بر دیروز ترجیح دارد.