مرتب سازی:
اهمیت مسئلۀ اسمگذارى فرزندان در مكتب اسلام
8یا رَبِّ یا ذَا الغَسَقِ الدُّجِی *** وَ الفَلَقِ المُبتَلَجِ المُضِی بَین لَنَا عَن امرِكَ المَقضِی *** بِمَا نُسَمِّی ذلِكَ الصَّبِی خدایا این اسم این فرزند را خودت برای ما انتخاب كن در این موقع یك لوحی آمد و اسم علی از جانب پروردگار متعال برای امیرالمؤمنین علیهالسّلام آمد.
خُصِّصتُما بِالوَلَدِ الزَّكِی *** الطّاهِرِ المِنتَجَبِ الرَّضِی وَ إسمُهُ مِن شامخٍ عَلِی *** عَلِی اشتُقَّ مِنَ العَلِی این اسمش از جانب پروردگار بود و از جمله آن مقام این اسم علی است. خب سیدالشّهداء علیه السّلام خودشان این اسم را كه اسم پدرشان بوده است دوست داشتند. مسأله دیگر كه در اینجا مهمّ است و به نظر من این مسأله مورد توجه حضرت بوده است این است كه در دوران حضرت با سیاستهای معاویه، امیرالمؤمنین و یاد امیرالمؤمنین داشت فراموش میشد و هر كس اسم علی گذاشته بودند برایش این را میگرفتند جلب میكردند و خانه را بر سرش خراب میكردند و اموالش را نَهْب و غارت میكردند به طوری كه خیلی از افراد اسم خودشان را از علی تغییر دادند. در بعضی از تواریخ داریم كه یك نفر آمد پیش حاكم آن زمان در كوفه (ابن زیاد) و گفت كه پدر و مادرم مرا عاق كردند و اسم مرا علی گذاشتند. یعنی مسأله خفقان و اختناق و فشار بر فرهنگ تشیع با از بین بردن نام امیرالمؤمنین علیهالسّلام و سبّ كردن علی بر منابر این مسأله كاملًا در میان جوامع اسلامی نفوذ پیدا كرده بود. از یك طرف محو آثار اهل بیت، كسی حق نداشت حدیثی از آنها نقل بكند. از یك طرف امیرالمؤمنین علیهالسّلام را بر منابر سبّ میكنند و این به عنوان یك سنّت دارج در میان مردم درآمده است مردمی كه هر هفته بیایند پای خطبههای خطیب جمعه بنشینند و به جای تقوا و دعوت به رشد و صلاح و بیان مكارم اخلاق، فحش به امیرالمؤمنین بشنوند، واقعاً آفرین بر این حكومت اسلامی و زهی شرمساری و خجالت برای برادران اهل تسنن كه یك همچنین فردی را به عنوان خلیفه مسلمین قبول دارند.