تعهد و التزام به حقوق الهى و خلقى
3در جلسات گذشته عرض شد كه در انجام عمل در خارج، انسان باید نهایت دقّت و رعایت را نسبت به افراد داشته باشد. نهایت دقّت نسبت به آن كاری را كه دارد انجام میدهد. از زیر بار آن تعهّد شانه خالی نكند، نسبت به هرچه بهتر انجام دادن آن مسئولیت و آن وظیفه اهتمام داشته باشد. هرچه دقیقتر و هرچه بهتر آن وظیفه و آن مسئولیت را انجام بدهد اینها فقط یك مسائل اجتماعی نیستها یك مسائل الهی است.
در جلسات گذشته عرض شد: نظام خلقت بر اساس متقنترین و محكمترین و دقیقترین مسائل ریاضی بنا نهاده شده. بنابراین به مقتضای تطبیق عالم تربیت با عالم تكوین و عالم خلقت باید به بهترین دست یافت. این آن چیزی است كه خدای متعال از ما میخواهد، این آن چیزی است كه مورد رضای الهی و رضای پروردگار است. اینطور تصوّر نشود كه صرفاً در مسائل عبادی انسان باید اهتمام كافی و سعی بلیغ را نسبت به این امور داشته باشد، نه! عالم تربیت، مسائل عبادی و غیر عبادی او یكی است. در نظام تربیتی اسلام یك مسئله وجود دارد و آن رسیدن به بهترین و بالاترین است؛ این اصل اساسی در نظام تربیتی اسلام است.اصل اساسی در نظام علمی و تكنیكی و تكنولوژی اسلام است. اصل اساسی در نظام دفاعی اسلام است.
اسلام میگوید از نقطه نظر دفاعی مسلمانها باید به بالاترین و برترین دست یابند. از نقطه نظر علمی مسلمانان باید به بالاترین و برترین دست یابند. یعنی همان رسول خدایی كه پس از اینكه وجوب صلاة لیل و نماز شب برداشته و نسخ شد بعد از نصف شب میآمد در كوچه و خیابانهای مدینه میگشت و میدید كه آیا این مردم با وجود برداشته شدن وجوب نماز شب آیا نماز میخوانند یا نمیخوانند. اینقدر اهتمام به كار شب و به عبادت در شب داشت، همان رسول خدا نسبت به مسائل روز و مسائل تجارت و نسبت به مسائل مختلف و نسبت به نیرو و توان قوّه اسلام و لشكر اسلام همان اهتمام و دقّت را داشت كه نسبت به مسائل عبادی است، هیچ تفاوتی نمیكند. چرا؟ چون تمام اینها از یك منشاء برمیخیزد و از یك نفس بوجود میآید و آن عبارت است از بهترین. یك مهندس در ارتباط با كار خودش باید به بهترین دست بیابد، یك پزشك در ارتباط با امور خودش باید به بهترین دسترسی پیدا بكند، یك محقّق در تألیف خودش باید هرچه بیشتر بتواند مطلب را محكمتر و متقنتر و نزدیكتر به مبانی و عقاید ونفسالأمر ارائه بدهد. این نظام نظام تربیتی اسلام است. آنوقت ببینید آنچه كه گفته میشود: كسی كه به راه خدا میرود نباید به این مسائل اعتنا كند هرچه بادا باد! نسبت به مسائل روز نباید توجه داشته باشد! نسبت به قضایایی كه میگذرد بیاعتنا باشد! یك جوری مطلب را سَنْبَل كند، یك جوری سر هم بكند! تمام اینها خلاف است.

