مرتب سازی:
لزوم اهتمام و پایبندى نسبت به تعهدات و التزامات
9مردم خیال مىكنند كه اگر یك حقّ شرعى بر اموال آنها تعلّق بگیرد این یك حقى است در خارج از محیط زندگى. زندگى را به هر نحوى اداره كنند با كمال آسایش و آرامش و رفاه، هر مسافرتى كه مىخواهند بروند، به هر سفرى كه مىخواهند بروند، هر چیزى را كه مىخواهند بخرند، هر نوع وسیلهاى براى خود فراهم كنند، وسیله ایاب و ذهاب براى خود فراهم كنند، زندگى آنها به نحو مطلوبى باشد حالا در آینده یك مال باد آوردهاى اگر آمد و دیگر همه چیز تأمین بود آنگاه بشود یا نشود این را انسان بپردازد! نخیر، مسئله اینطور نیست. كسى كه بر او حقوق الهى تعلق مىگیرد باید در اداء آن حقوق حتى از نانى كه به منزل مىآورد اهتمامش بیشتر باشد. حتى از آن وسایلى را كه به منزل مىآورد اهتمام او باید بیشتر باشد. چرا؟ این حقوق چه زكات چه كفّارات، چه نذر و یا حقوق امام علیهالسّلام، اینها اموالى است كه مصارف خاصّ به خود را دارد و باید در آن مواردى كه مورد نظر مجتهد است خرج شود. دخل و تصرّف در آن مال بدون نظر مجتهد جامع الشرایط شرعاً حرام است.
دیده شده بعضىها مىآیند مىگویند كه آقا این اموال و حقوق است و ما مىخواهیم در فلان مورد صرف بكنیم! شما بیخود مىخواهید در فلان مورد صرف بشود! شما حقّ تصرّف ندارید! شما مىتوانید از جیب مبارك خودتان آن مقدارى كه مورد نظر است در فلان مورد صرف كنید كسى جلوى شما را هم نگرفته خیلى هم كار پسندیده و خوبى كردید. چرا در كار امام علیهالسّلام دخالت مىكنید؟ چرا در اختیار او تضییق بوجود مىآورید؟ او مىخواهد این مال را به جوى بیندازد به شما چه مربوط است؟ او مىخواهد این مال را به دریا بیندازد به شما چه ارتباطى دارد؟ او مىخواهد در فلان مورد صرف كند، در فلان بیمارستان صرف كند. نخیر یك همچنین مسئلهاى نیست.