در حال بارگذاری... ...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

لزوم اهتمام و پایبندى نسبت به تعهدات و التزامات

14399
عنوان بصری
نسخه عربی

لزوم اهتمام و پایبندى نسبت به تعهدات و التزامات

3
  • بر این اساس یكى از مسائلى را كه به نظر دیدم نسبت به آن مسئله یك‌قدرى صحبت كنم، تعهّدات الهى نسبت به مسائل حقوقى است. در جلسه قبل عرض شد امام مجتبى علیه‌السّلام مى‌فرمایند: واعمَل لِدُنیاک کأَنَّک تَعِیشُ أَبَداً وَ اعمَل لآِخِرَتِک کأَنَّک تَمُوتُ غَدا؛1 براى دنیاى خود آن‌چنان باش كه گویى همیشه مى‌خواهى زندگى كنى. غم از دست دادن چیزى را كه به دنبالش هستى ندارى. كسى كه مى‌خواهد براى همیشه در دنیا زندگى كند دیگر غصّه‌اى دارد امروز چیزى را از دست بدهد؟ مى‌گوید امروز از دست دادم هفته دیگر به‌دست مى‌آورم. حالا تَعِیشُ أَبَدا را هم اصلًا نمى‌گوییم. فرض كنید كه مى‌گوییم مانند عمر حضرت خضر علیه‌السّلام. حضرت خضر علیه‌السّلام از زمانى كه به دنیا آمدند تا الآن زنده هستند و تا زمان ظهور حضرت هم هستند و ظهور حضرت را هم درك مى‌كنند. از میان پیامبران سه پیغمبر است كه اینها زنده هستند:

  • ـ حضرت خضر علیه السلام كه مسلّم است.

  • ـ حضرت الیاس علیه‌السلام كه طبق بعضى از اخبار ایشان هم حیات دارند و زنده هستند.

  • ـ و سومى حضرت عیسى علیه‌السلام ایشان هم حیات دارند، منتها نحوه حیات حضرت عیسى با حیات حضرت خضر و الیاس علیهم السلام متفاوت است. حضرت عیسى حیاتى مابین حیات مادى و حیات مثالى و ملكوتى دارند. ولى حضرت خضر و حضرت الیاس حیاتشان حیات ظاهرى مانند ما كه چطور در همین‌جا روى كره زمین زندگى مى‌كنیم آنها هم همین‌طور هستند. ولى تمام اینها در زمان ظهور حضرت بقیه الله ارواحنا فداه مى‌آیند و با آن حضرت هستند و آن حضرت را كمك مى‌كنند.

  • حالا فرض كنید یكى حیات و زندگانى حضرت خضر را دارد. بله! دوهزارسال زنده است، حالا نمى‌گوییم تعیش ابدا براى ابد هست. نه، یك كسى دوهزار سال مى‌داند خدا به او امضا داده شما در این دنیا زندگى مى‌كنید حالا این دیگر غصّه‌اى دارد؟ امروز این معامله را ما انجام ندادیم، خب ندادیم یك ماه دیگر انجام مى‌دهیم، سرجایش است. این‌قدر زندگى مى‌كنیم كه این خانه هم از بین برود، چه برسد به اینكه افرادى كه الآن صاحب این خانه هستند اینها یكى پس از دیگرى بمیرند و عمرشان را به ورثه بدهند. ما هستیم سر جایمان، ما هستیم. دیگر انسان غصّه‌اى ندارد، غمى ندارد. چیزى را از دست نمى‌دهد، خیالش نسبت به مسائل و منویاتش جمع است. هیچ‌وقت مسئله‌اى را به دل راه نمى‌دهد، اندیشه‌اى را در خاطر نمى‌گذارند، تشویشى را به دل راه نمى‌دهد كه الآن این مطلب انجام خواهد شد یا انجام نخواهد شد. حضرت مى‌فرماید: نسبت به امور دنیا و تعلقّات دنیوى خودت این‌چنین باش. این مسئله ما را به آن كلام امام صادق علیه‌السّلام نزدیك مى‌كند كه: ان لایدَبّرُ العبدُ لنفسه تدبیراً، چه معنایى را مى‌خواهد بدهد. بنده براى خود تدبیرى نباید داشته باشد.

    1. بحار الانوار، ج ٤٤، ص ١٣٩.