در حال بارگذاری... ...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

نظام تربیتى و تكاملى انسان بر اساس حفظ ظاهر و توجه به باطن

14544
عنوان بصری
نسخه عربی

نظام تربیتى و تكاملى انسان بر اساس حفظ ظاهر و توجه به باطن

3
  • وَ لُبسُ عَباءة وَ تَقرَّ عَینی‌***أحَبّ إلی من لُبسِ الشَفوف‌1
  • لُبْسْ یعنی پوشش‌ هُنَّ لِباسٌ لَكُمْ‌ اینها پوشش شما هستند یعنی شما را حفظ می‌كنند. زنان مردان را حفظ می‌كنند، چرا؟ چون در نظام تكاملی پروردگار و عالم خلقت مرد احتیاجی به زن دارد، بدون زن نمی‌تواند به آن فعلیاتی كه خداوند هدف از خلقت او را رسیدن به آن فعلیات و رسیدن به آن غایات قرار داده است برسد. لذا دین پیغمبر دین كامل است، برای اینكه سنّت‌ازدواج در دین پیغمبر به عنوان یك بناء اصیل است. امّا در دین حضرت مسیح حضرت عیسی خودش عیال نداشت، ازدواج نكرده بود. وَ أَنْتُمْ لِباسٌ لَهُنَ‌ شما هم لباس برای زنان هستید یعنی هم مرد احتیاجی به زن دارد و هم زن احتیاجی به مرد دارد. تصوّر نشود كه فقط مسأله ازدواج مسأله غریزی است. مسأله غریزه پنج درصد مسأله ازدواج است، نود و پنج درصد مسأله ازدواج مسائل دیگری است. آن آرامش و آن اطمینان و آن سكونت كه هر چه انسان حتّی در روابط اجتماعی به اندازه‌ای دوست و رفیق و صدیق و امثال ذلك و اینها داشته باشد امّا خصوصیتی كه خداوند در این دو وجود قرار داده است، وجود زن و وجود مرد اقتضاء می‌كند كه این آرامش را در كنار جنس مخالف بدست بیاورد نه در كنار سایر چیزهای دیگر، نه در كنار پدر، نه در كنار مادر، نه در كنار خواهر و برادر و امثال ذلك. این آرامش باید در عالم خلقت و در عالم تربیت در كنار زن حاصل بشود و الّا حاصل نخواهد شد، حاصل نمی‌شود.

  • انسان خیال می‌كند یك كاری را درست می‌كند اما جاهای دیگر را خراب می‌كند نقاط ناقص خود را به فعلیت نمی‌تواند برساند. البتّه همانطوری كه در قرآن هم هست باید به این نكته توجّه داشت كه این لباس خودش محلّ برای سكونت است‌ وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْواجاً لِتَسْكُنُوا إِلَيْها از آیات پروردگار اینكه ما برای شما زنان را قرار دادیم تا موجب سكونت بشود نه اینكه موجب بدبختی و بیچارگی بشود التفات كردید؟ موجب دردسر و غُر و از این امثال و ذلك‌بشود، این آیات را باید بخوانید. در منزل باید اینها خوانده بشود گفته بشود باید نسبت به این مسائل تذكّر داده بشود. تا انسان اوقات خود را به بطالت و خسران نگذراند. وقتی كه انسان می‌تواند با سكونت و آرامش و اعتماد و اطمینان و اینها بگذراند خب چرا، چرا در صحبت جوری صحبت كند كه موجب ناراحتی بشود چرا در برخورد جوری برخورد كند كه موجب ناراحتی بشود و مقصود از این نظام حاصل نشود؟

    1. ١- يُحكى أن معاوية بن أبى سفيان تزوّج ميسون بنت بَحدل الكَلبيه ونقلها من باديه الأردن إلى الشّام، وكانت كثيره الحنين إلى أهلها، فأنصت معاويه يوماً إليها وهى تنشد: 
      لَبيْتٌ تَخْفقُ الأرْياح فيه *** أحبّ إلىّ من قَصْر مُنيفِ
      وَ لُبسُ عَباءة وَ تَقرَّ عَينى *** أحَبّ إلىّ من لُبسِ الشَفوف 
      فلماسمع معاويه بن أبى سفيان كلامها قال ما رَضيت بى ابنه الباديه، ثم طلّقها و ردّها إلى أهلها