وجوب تعهد و التزام در روابط فردى و اجتماعى

یك روز عرض كردم الآن در میان اقوام در دنیا هستند. اینطور نیست كه قضیه نباشد اینطور و مسلمان هم نیستند و مراجعه ندارند، محكمه ندارند، دادگاه ندارند، قانون به اصطلاح بگیر و ببند ندارند. همه بر طبق وظیفه خود حالا یا بر اساس اخلاق و فطرت یا براساس یك حركت یك روال و ماشینی در آن مسأله‌اش ما خیلی نظر نداریم، نسبت به تعهّد مسائل اخلاقی خب اینها پای بند هستند. امّا ما چطور ما هم همین‌طوریم؟ بعد ایشان در آنجا یك مثال زدند یكی از دوستان آمده بود و كارش كار سیم پیچی بود. برق منازل، سیمهای برق منازل را می‌كشید و لامپ و این چیزها را. رفته بود یك سیمی را در یك فرض كنید كه جایی قرار بدهد به جای اینكه هواكشی بگذارد لامپی بگذارد آن وسیله آماده نبود همین‌طور یك نواری به طور نه محكم سرسری یك نواری گذاشته بود آنجا و رفته بود. بعد از اینكه خُب از این قضیه هم مدّتی گذشته بود. بعد از یك مدّتی یكی از دوستان می‌رود در آنجا مشغول تمیز كردن و اینها می‌شود غافل از اینكه این نوار خوب پیچیده نشده، خوب این نوار آن رعایت مسائل ایمنی در این نوار قرار نگرفته. این می‌رود ظاهراً مكان هم مرطوب بوده همین كه نزدیك می‌شود و دستش می‌خورد یك مرتبه حالتی برایش پیدا می‌شود خیلی حالت عجیب، حالت برق گرفتگی و پرت می‌شود اصلًا مدّتی بیهوش بوده. و خیلی خدا به او رحم كرد نسبت به آن. بعد مرحوم آقا یادم است آن روز می‌گفتند این عملی كه این شخص انجام داده است این عمل، عمل غیر الهیست.

خُب حالا بگوییم ما سالك هستیم، نماز شب هم می‌خوانیم، ذكر هم می‌خوانیم. عمل عمل غیر الهیست، درست. باید، خود ایشان هم خُب اهل فنی و این چیزها بودند دیگر، باید آن شخصی كه می‌داند الآن این سیم به این وسیله متّصل نیست باید آنچنان عمل كند كه كاملًا از نقطه نظر ایمنی بتواند كه آن به اصطلاح ما آن استمدادهای ایمنی را نسبت به او انجام بدهد این می‌شود عمل، عمل سالكانه. تصوّر نكنید معنای سلوك فقط دعا گفتن است. نخیر دعا گفتن مایه‌ای ندارد.