مرتب سازی:
اهمیت نظم و تدبیر و جایگاه آن در زندگی انسان
2أعوذُ باللَه منَ الشَّيطان الرَّجيم
بِسمِ اللَه الرَّحمنِ الرَّحيم
الحَمدُ لِلَّه رَبِّ العالَمين وَالصَّلوة والسَّلام عَلى
سَيِّد المُرسَلين و أشرَف النَّبيّين مُحمَّدٍ وَ آل ه الطَّيّبي ن الطّاه رين
وَ اللَعنة عَلى أعدائهِم أجمِعين إلى يومِ الدّين
امام صادق علیهالسّلام خطاب به عنوان بصری میفرمایند: وَ لايُدَبِّرَ العَبدُ لِنَفسِهِ تَدبِيرَا «بنده در قبال پروردگار خودش تدبیری نباید بیندیشد.»
راجع به این فقره و شعوب مختلفی كه ممكن است از این فقره در شئون مختلف زندگی، زندگی به نحو عام كه از او تعبیر به حكومت و سیاست مدن و یا زندگی به تعبیر خاص به معنای اشتغالات شخصی، چه در محیط كار و اشتغال به كسب و یا در محیط خانه و زندگی عائلی و یا در امور شخصیه كه مربوط به شخص انسان است قرار شد كه مطالبی عرض بشود.
تا بحال صحبت در مبانی حكومت اسلامی بود و بحث در اینكه در حكومت انبیاء چه ملاكهایی باید مورد توجه قرار بگیرد و چه مسائلی باید در این حكومتها بدان پرداخته بشود و از چه قضایا و مسائلی باید پرهیز بشود. مطلب در حد وسع جلسهو دوستان تا هفته پیش نسبت به مبانی حكومت اسلامی تمام شد. البته مطالب دیگری هم هست كه انشاءاللَه به یك نحو دیگری دوستان و رفقا ممكن است از آن مطالب اطلاع پیدا كنند.
نكته انطباق این فقره امام صادق علیهالسّلام با مطالبی بود كه راجع به تدبیر و تقنین قوانین در حكومت اسلامی باید بدان پرداخته بشود. البته این مسأله در مورد سایر شئونی كه عرض خواهد شد، هم مورد توجه قرار خواهد گرفت.
از یك طرف حضرت میفرمایند كه بنده تدبیری نسبت به مسائل خودش نباید داشته باشد، در قبال پروردگار كارهای خودش را بر اساس تدبیر نباید قرار بدهد؛ از طرف دیگر آنچه را كه ما طبق موازین عقلی و دلایل نقلی مشاهده میكنیم تنظیم دقیق امور اجتماعی و امور شخصی براساس موازین و مبانی موضوعه عقلائیه و شرعیه است. چگونه بین این دو مطلب را وفق بدهیم؟