تأمین امنیت اخلاقى جامعه ازمهمترین وظائف حكومت اسلام
5دموكراسی از نقطه نظر نگرش مادّی یا دموكراسی از نقطه نگرش رئالیستی یعنی واقعگرایی. شكّی نیست در اینكه اگر انسان را ما به عنوان جامع بین مادّه و معنا نگاه كنیم، نه فقط همین بدن ظاهر و همین بدن فیزیكی، خواهیم دید كه این بدن و ارزشی كه برای این بدن خدای متعال قائل است، نسبت به آن ارزشی كه برای حقیقت انسان و روح و نفس قائل است اصلًا به حساب نمیآید. یعنی اگر فرض كنید كه شما یك عدد جبری را در نظر بگیریید به اضافه بینهایت، خوب این بدن در مقابل او مثل به اضافه بینهایت خواهد شد. چرا؟ زیرا این بدن یك بدن عاریه و موقّتی است و دلیل هم دارد. این بدن، همین بدن فیزیكی كه جاگیر است و تحیز و مكانپذیر است این یك مسأله مقطعی است، یك مسأله معبری است، یك مسأله عبوری است، و به عنوان وسیله است. مثل اینكه شما فرض كنید كه لباسی را كه میپوشید به نسبت به بدنتان، بخواهید این لباس را به آن ارزش بدهید اصلًا به حساب نمیآید. لباس چیزی است كه انسان در بر میكند، بعد از یكسال، بعد از ششماه این لباس مندرس میشود. یا فرض كنید كه در كنار آتش قرار میگیرد همه از بین میرود. و یا فرض كنید كه در كناری میافتد و بعد پوسیده میشود. اصلًا توجّهی به این مسأله نمیشود. هیچوقت تا به حال شده شما در قبال لباسی كه میپوشید آن را با این بدن جسمانی و با جسم خودتان مورد ارزیابی قرار بدهید. اصلًا یك همچنین چیزی معنا ندارد. نحوه مقایسه بین بدن كه دنیای امروز متوجّهاین قضیه است، یعنی اصالت و واقعیت را به مادّه میدهد و از آن حقیقت انسانی غفلت ورزیده است، در مقایسه با روح كه یك زندگی ابدی را دارد و تازه بعد از مرگ زندگی او شروع خواهد شد و دیگر این زندگی به پایان نخواهد رسید تا خدا خدایی میكند.

