محوریت شعار در اسلام بر اساس توحید و شعائر الهى
4در حكومت انبیاء رسیدن به شكم و نان مطرح نیست. بله به عنوان مقدّمه رفاه نسبی اجتماعی و پرداختن به امور ظاهری تمام اینها در برنامههای تربیتی انبیاء و حكومت اولیاء الهی مدّ نظر است، نه به عنوان مقصد و به عنوان هدف. لذا بعداً اگر ما در كیفیت معیشتی بخواهیم بیاییم صحبت كنیم، همه دوستان و رفقا اصلًا تعجب میكنند كه واقعاً اصلًا در اسلام یك همچنین برنامههایی هست؟
من یك وقت یادم است در زمان مرحوم آقا رضوان اللَه علیه در روز نیمه شعبان در مشهد صحبت میكردم، روایتی را خواندم كه در زمانی كه امام زمان علیهالسّلام عجّل اللَه تعالی فرجه الشّریف (اللَهم صلّ علی محمد و آله محمد) وجعلنا من شيعته و مواليه و الذابين عنه و جعلنا لتراب مقدمه الفداء. ایشان وقتی كه ظهور كنند مؤمنین دست در جیب همدیگر میكنند، هر كسی به هر اندازه پولی خواست برمیدارد، این دست در جیب آن میكند میبیند كتش آویزان است، اینهم رفته فرض كنید تجدید وضو، خوب میگوید فرصت غنیمت است و خوب رفع نیاز بكنیم، تا نیامده خلاصه مشكلمان حل بشود. آن هم كه میآید میبیند بله كیسه خالی شده، میگوید: خیلی خب. آن هم منتظر یك فرصت هست و تا این میرود فرض كنید كه استراحت كند یا حمامی برود، كاری بكند، آن هم جیب را میزند. خلاصه این برنامهای است كه انشاء اللَه در زمان امام زمان همه ما شاهد خواهیم بود. ولی فعلًا این كار را نكنیدها چون شرایط میخواهد، كه فعلًا این شرایط نیست گرچه ما به آن سمت باید برویم.
یك وقتی من این قضیه را مطرح میكردم. یك عدّه از دوستان بودیم گفتند: اگر قرار بر این باشد كه این مسأله حق باشد، خب چرا ما از الآن خودمان شروع نكنیم؟ یا حق است یا نیست، اگر نیست كه معاذ اللَه كه امام زمان علیهالسّلام مسأله خلافی را بخواهد ترویج كند! در روایت داریم: یأتی بدینٍ جدید. امام علیهالسّلام وقتی كه ظهور میكند آیین جدیدی را میآورد. این یكی از آنها است، یكی از آنها ارث بر اساس اخوّت ایمانی است.

