توحید و حق پایه حكومت و تدبیر امور اجتماعى در مكتب انبیاء الهی

البتّه این عبارت شبیه آن عبارت امیرالمؤمنین علیه‌السّلام است كه می‌فرماید:" اللَهمّ انّك تعلم أنّه لم یكن ما كان منّا تنافساً فی سلطان و لا التماساً من فضول الحطام" یعنی ما برای زیاده‌طلبی نیامدیم دست به این كار بزنیم."حطام، حطام دنیوی، اینها همه‌اش حطام است دیگر. الآن در بین كشورها و ملل اساس استیلاء و اساس حركت برای زیاده‌طلبی است آیا تا به حال دیده‌اید كه یك كشور در معامله با كشور دیگر قصدش رساندن خیر و بركت به آن كشور باشد؟ مثلًا فرض كنید كه دو كشور با هم معامله می‌كنند كالایی را ردّ و بدل‌می‌كنند، قراردادی را امضاء می‌كنند، پروتكلی را فرض بكنید كه تقریر می‌كنند، در تمام اینها اصل و اساس چیست؟ برای رسیدن به ربح است دیگر، هر كسی زورش بیشتر است طبعاً آن طرف دیگر را در موضع پایین‌تری می‌خواهد قرار بدهد. در تمام حركتهای دنیا و مردم دنیا این مسأله به چشم می‌خورد. یك كشور بیاید به كشور دیگر كمك كند براساس رساندن خیر و براساس منفعت او، و لو اینكه به ضرر خود او هم تمام بشود و راجع به این قضیه دیگر اصلًا بحث قابل طرح نیست؛ چون آنقدر این مسأله روشن است كه خوب مشخّص است كه مسأله به چه عنوان است.

فقط من یك آمار مدّتی پیش در ذهنم بود از طرف بعضی از سازمانهای وابسته به سازمان ملل آنها این آمار را داده بودند كه اضافه غذائی كه فقط در ایالات متّحده دور ریخته می‌شود، آن اضافی غذای یك ساله می‌تواند تا دو سال ملّت افریقا را سیر كند. اضافه بر این، مدّتها است البتّه این مسأله‌ای كه خدمتتان عرض می‌كنم اینها چیزهایی است كه خود آنها اعتراف می‌كنند برای اینكه سطح صادرات موادّ غلّه در یك سطح معمول بماند، می‌دانید شما در بیشتر شاید در خیلی از سالها این مسأله بوده كه اینها غلّه مازاد خود را به دریا می‌ریزند برای اینكه آن سطح صادرات و قیمت و ارزش در یك سطحی باقی بماند، در حالی كه خدا می‌داند روزانه در همین افریقا چقدر از گرسنگی و قحطی تلف می‌شوند. خب چرا به آنها نمی‌دهید، به جای اینكه دور بریزید مجّانی در اختیار آنها قرار بدهید.