ضرورت محوریّت توحید در تمام روابط فردی و اجتماعی

مسأله دیگری كه ایشان در آن جا نسبت به این قضیه توجّه داشتند اینكه بر خلاف سایر مواردی كه ما مشاهده می‌كنیم، در آن مجلس فاصله طبقاتی وجود نداشت. یعنی از همان اوّل كه فرض كنید كه ایشان می‌آمدند و جایشان مشخّص بود، هر كسی می‌آمد بغل ایشان می‌نشست، چه معمّم بود چه غیر معمّم. بعد معمّم می‌آمد جا نبود، می‌رفت در وسط مجلس می‌نشست. اینی كه حتماً معمّمین باید بیایند در یك طرف بنشینند و سایر افراد در مقابلشان بنشینند در مرام ایشان و مكتب ایشان وجود نداشت، در مكتب انبیاء هم وجود ندارد. وقتی كه شخص می‌آمد و دنبال پیغمبر می‌گشت می‌دید كه پیغمبری وجود ندارد، همه نشسته‌اند. می‌گفت: ایكم محمّد؟ كدام یك از شما محمّد است؟ و اشاره می‌كردند. به این كیفیت كه اوّلًا لباسها همه متّحدالشّكل بود و ان‌شاءاللَه امیدواریم كه این اتّحاد شكل در لباسها بر خلاف لباسهایی كه فعلًا متداول هست و از غرب آمده، برگشتش به سُنَن كفر و اینها هست، همه لباسها برگردد و به لباس رسول‌اللَه كه ان‌شاءاللَه این مسأله اگر نه در آن تصوّر ما بلكه در حكومت امام زمان ان‌شاءاللَه شكل واقعی خودش را به خود می‌گیرد. لباس افراد باید لباس، لباس روحانی باشد و روحانی نه منظور باصطلاح آن روحانی اصطلاحی كه در مكتب نصاری هست كه دلالت بر كشیش است، نخیر، شخص عالم دینی، همه افراد باید متّحدالشّكل باشند، لباسشان یكی باشد، لباس، لباس واحد باشد. در یك روایت من دیدم كه پیغمبر اكرم فرمودند كه: این امّت عین عبارت دقیق را در نظرم نیست لایزال یكون امر هذه الامّة یا امر هذا العَرَب. اتّفاقاً این مطلب را یكی از همین دانشمندان مصری ظاهراً احمد امین است یا طاها حسین، من در كتابش دیدم، گفته بود كه همیشه این عبارت، عبارت پیغمبر است كه امر این امّت همیشه و عرب به صلاح می‌رود تا مادامی كه بر سر اینها عمامه است، وقتی كه عمامه را پیغمبر فرمودند اینها بر زمین بگذارند مسأله اینها رو به افول می‌گذارد. مسأله عمامه لباس فقط اختصاص به روحانی نیست، عمامه لباس مرد است، لباس مرد مسلمان است. چطور فرض كنید كه الآن كُت و شلوار و اینها به عنوان لباس مرد تلقّی می‌شود و زنها یك‌همچنین لباسی نمی‌پوشند. پوشش زن به یك نحو دیگری است، پوشش مرد به یك نحو دیگری است. پوشش زن به این است كه خود را به نحوی متلبّس كند كه حَجم او را و خصوصیات او را از دید نامحرم محفوظ نگهدارد. البتّه این فقط اختصاص به چادر ندارد، نخیر، غیر چادر هم می‌شود به عنوان یك حجاب كامل برای زنان مطرح باشد و چه بسا در بسیاری از جاها هم راجح باشد، این فقط چادر تنها نیست. همان طوری كه زن كت یا شلوار در یك جامعه، جامعه متدین، نمی‌پوشد در این صورت مرد هم باید لباسی داشته باشد كه آن لباس برازنده او باشد از نقطه نظر مبانی دینی و نقطه نظر مبانی شرعی. لباسی كه مرد می‌پوشد باید لباسی باشد كه اگر ناظری متوجّه او شد ذهن او از حال اعتدال خارج نشود. این لباس لباسی است كه باید انجام بشود. پس بنابراین لباسهایی كه گاهی اوقات افراد می‌پوشند حتّی مردان و حجم ظاهری آنها را در ملأ عام نمایان می‌كند، پوشیدن این لباسها مجوّز شرعی ندارد. باید لباس، لباسی باشد كه حتّی برای مرد كه حجم او را در انظار زنان به نحوی جلوه بدهد كه وسوسه‌ای، خاطره سوئی یا تصوّر غیرصحیحی به ذهن خطور نكند، همان طوری كه نسبت به زن مطلب از همین قرار است. امّا بهترین لباس چه لباسی است؟ بهترین لباس لباسی است كه خداوند آن لباس را اختیار كرده. برای فرض بكنید كه افراد در شرایط عادی، حالا در بعضی از شرایط نخیر، ممكن است لباس تفاوت پیدا بكند، در زمستان در بعضی از مناطق به‌یك نحو دیگری باشد ولی در شرایط عادی به این كیفیت است و همان طوری كه از روایات و از اخبار پیداست این لباس همان عمامه است و ردا كه فقط اختصاص به روحانی ندارد و همه افراد ان‌شااللَه هر چه زودتر ما شاهد یك همچنین وضعیتی از هر جهت مناسب در حكومت اسلامی هستیم، حكومت امام زمان هستیم.