طلب علم و بكارگیرى آن
2بسم اللَه الرّحمن الرّحيم
وَ صَلَّى اللَه عَلى سَيِّدنا وَ نَبيِّنا مُحَمَّد
وَ آلِه الطّاهِرين و اللَعنةُ عَلى أعدائِهم أجمَعينَ
قبل از پرداختن به روایت شریفه عنوان، یك مسألهای امروز به نظرم رسید كه خدمت دوستان اگر عرض كنم شاید مناسب باشد. دأب و دیدن ائمّه علهیمالسّلام، امام صادق و امام باقر و امام رضا علیهالسّلام، موسی بن جعفر و بقیه ائمّه این بود كه در ایام محرّم دهه عاشورا منزل خودشان را به موقعیت حزن و اندوه بر مصیبت كربلا در میآوردند و دعوت میكردند از افراد برای اینكه بیایند و روضه بخوانند و ذكر مصیبت كنند و خلاصه یاد آن حادثه و مسأله سیدالشّهداءعلیهالسّلام را زنده نگه میداشتند و از امام صادق علیهالسّلام مروی است كه فرمودند:
رَحِمَ اللَه امْرَءًا أحيَى أمرَنا1
منظور از «احیاء امر» یعنی زنده نگه داشتن ذكر و یاد امام علیهالسّلام و خاطرات امام علیهالسّلام و به طور كلی زنده نگه داشتن حقیقت ولایت در ضمن پرداختن به ظواهری كه حكایت از آن مسأله كند. فلهذا دأب و دیدن مرحوم والد رضوان اللَه علیه این بود كه در ایام محرّم و صفر منزل خودشان را، حتّی منزل اندرونی را سیاهپوش میكردند. یعنی از همین كتیبههایی كه اشعار محتشم هم روی آن نوشته شده و بسیار اشعار عالی است و آنچه كه بر میآید این است كه ظاهراً با اخلاص این اشعار را ایشان سروده. قبرش در كاشان است. خدا رحمتش كند. ایشان از این كتیبهها داشتند و حالا لازم هم نیست كه تمام منزل را انسان به این وضع در بیاورد، همان پذیرایی و بیرونی كفایت میكند؛ مثلًا یك اطاق، اطاق میهمان، برای اینكه این مسأله، به اصطلاح به این سنّت عمل بشود و در ایام محرّم و صفر، شیعه خود را به این شعار در قبال افراد ظاهر كند و به مصداق حدیث شریفشيعَتُنا خُلِقوا مِن فاضِل طينَتِنا، يفرحونَ لِفَرَحِنا وَ يحزَنونَ لِحُزنِنا «شیعیان ما، اینها از زیادی خاك و تراب خلقت ما آنها آفریده شدهاند» یعنی از همان حقیقتی كه، نورانی كه خداوند وجود ما را از آنحقیقت نورانی آفرید، شیعیان ما هم از تتمّه آن نور و از فاضل آن نور و زیادی آن نور، خلق شدهاند. بنابراین وجه تشابه بین شیعه و بین آن ذوات مقدّسه در این است كه انسان خود را مستنّ به سنّت آنها قرار بدهد و پیروی از آنها را نُصبُ العین خود همیشه قرار بدهد و حكایت از آن حقیقت بكند در یك مرتبه نازلتر و در یك مرتبه بسیار نازلتر، و علی هذا خوب است كه اگر دوستان مانعی نداشته باشند، آن اطاق بیرونیشان و آن اطاق پذیرایشان را، اینها را، از همین كتیبهها بگیرند كه در این مصیبت هم با آنها شریك باشند.
- بحار الانوار، ج ١٠٥، ص ١٥؛ مستدرك الوسائل، ج ٨، ص ٣٢٥

