لزوم تزكیه و تهذیب نفس قبل از فراگیرى علوم‏

جریان چی؟ جریان دنیا، جریان فریبنده، جریان نفسانی، جریان اهواء، خود او كم‌كم به این كیفیت درمی‌آید. اینها مال همان حالات مخفی كه در نفس است و آن حالات می‌آید و با جریان موجود، خود را تطبیق می‌دهد، وفق می‌دهد و مسأله را بر همان كیفیت حركت می‌دهد و جلو می‌برد. اینجاست كه از ابتدای مطلب، می‌گویند: اوّل باید در مقام عبودیت خودت را فرض كنی؛ اوّل باید در مقام عبودیت باشی؛ از اوّل باید این نكته را در ذهن و در نفس خود باید قرار بدهی كه: مَنی كه الآن می‌خواهم اقدام بر این مطلب بكنم، آیا در مقام یك عبد می‌خواهم اقدام بكنم یا خودم در اینجا هم نقشی دارم؟ این مسأله را باید ما روشن كنیم. منی كه الآن می‌خواهم این پُست را قبول كنم، در مقام عبد این كار را می‌خواهم انجام بدهم، یا نه؟ این وضعیت چطوری است؟ این درسی را كه می‌خواهم بخوانم، مخصوصاً این مسأله برای اهل علم و ما طلبه‌ها خیلی مبتلی‌به است ما به عنوان اینكه جزو عاملین به دستورات ائمّه علیهم‌السّلام هستیم و به حساب خود می‌خواهیم خود را شاگرد مكتب امام صادق علیه‌السّلام معرفی كنیم، در مقام شاگردی مكتب امام صادق علیه‌السّلام، در این مقام ما چه مطلبی را و چگونه می‌توانیم مطرح بشویم؟ این مسأله، مسأله مهم است. چرا؟ چون ما هر چه داریم از امام صادق علیه‌السّلام داریم، ما كه از پیش خودمان چیزی اضافه نمی‌توانیم بكنیم، اگر بخواهیم از خودمان اضافه كنیم، خرابكاری را اضافه می‌كنیم. حرف دُرست ما، آن است كه چهارده معصوم گفته‌اند و بس. یعنی اگر از من طلبه هر كلام صحیحی در بیاید چون این كلام مستند به چهارده معصوم است، صحیح است، خارج از این مسأله، مطالب ما همه باطل است و لغو است. پس صحّت كلام ما و حُسن كلام ما و ارزش كلام ما به خاطر این چهارده نفراست، والسّلام.