لزوم تهیؤ و آمادگى براى ادراك معارف الهى و حقیقت علم‏

شما توقع نداشته باشید كسانی كه تمام عمرشان را برای رسیدن به موقعیتی گذرانده‌اند، در راه خدا و برقراری حكومت اسلام و برای كمك و مساعدتِ شما از تمام آن زحمت‌ها دست بردارند؛ آنها هیچ‌وقت به سراغ شما نمی‌آیند.

شما خیال می‌كنید كسی‌كه چهل سال در سرداب‌های نجف درس خوانده و زحمت كشیده تا به موقعیتی رسیده است، از تمام این مسائل دست برمی‌دارد و زیر این لوا می‌آید و متحد و همسو و یكسان با دیگران، از همه این منافع و ریاسات می‌گذرد و مانند بقیه و همدوش با آنها در این راه قدم می‌گذارد و نسبت به این مسائل بی‌تفاوت می‌شود؟! هیهات! اگر شما می‌خواهید كاری كنید، خودتان آن را انجام بدهید؛ اینها نمی‌آیند.¹

ما سابقاً مطالبی را از بزرگان می‌شنیدیم، ولی باور نكردیم تا با چشم خود افرادی را دیدیم كه با ظاهری باابهت و جلال، آراسته و فریبنده، چه مسائلی را در نظر دارند و فقط خدا می‌داند در باطن آنها چه می‌گذرد! با چشم خود افرادی را دیدیم كه در همین كشور درس می‌دادند و زحمت می‌كشیدند و ندای «وااسلاماه!» سرمی‌دادند، ولی این فضل و علم در خدمت صدام و شیطان و كفر واقع شد.

حكایت عالم فاضلی كه بعد از انقلاب ایران به عراق پناهنده شد

نظیر قضیه هم مباحثه مرحوم آیه اللَه سید جمال الدین گلپایگانی قضیه آن شخص است كه فضل علمی او به حدی بود كه مسائل مبتلابه جریان زلزله گناباد را بلافاصله بعد از استفتاء در مجلس پاسخ می‌داد، اما به عراق رفت و دست‌دردست‌صدام از رادیوی عراق علیه اسلام و ملت و رهبر انقلاب سخنرانی می‌كرد، و چه مطالبی كه بیان نمی‌نمود!²

این افراد بسیارند و بی‌سواد نیستند و عقلشان هم به خوبی كار می‌كند؛ لذاست كه مولانا می‌فرماید:

این علم به همین دنیا تعلق داشته، نه به عقبی تعلق دشاته و نه به آسمان راهی؛ فقه و روایات امام صادق را می‌خواند برای اینكه فقه را بكوبد و امام صادق را بمیراند؛ فلسفه را می‌خواند تا خدا را به زمین بزند.