مرتب سازی:
توقف نتایج اذكار بر استمرار مراقبه
2أعوذبالله من الشیطان الرجیم
بسم الله الرّحمٰن الرّحیم
و صلّی الله علی سیّدنا و نبیّنا أبی القاسم محمّد
و علی آله الطّیّبین الطّاهرین و اللعنة علی أعدائهم أجمعین
بحث راجع به لزوم ذکر برای حرکت انسان و سالک بهسوی مبادی کمالیّه بود. دو مسئله را در مجلس گذشته خدمت رفقا عرض کردم. مطلب اوّل اینکه این کیفیّتی که ما مشاهده میکنیم در اذکار و اوراد الهی به صورت عددیّه، آیا این مستندی دارد یا اینکه یک مسئلۀ مندراری است؟ مطلب دوّم اینکه آیا این اذکار و اوراد برای همه شخص و همه کس در همۀ مراتب ضروری است یا برای افراد مبتدی و به عنوان یک حرکت اولیّه برای افراد مطرح است؟ اما آنهائی که دارای مراتبی هستند ممکن است که از اینها بینیاز باشند و روی چه حساب و به چه عنوان امام صادق علیه السّلام، ایشان میفرمایند که: من در شبانه روز اورادی دارم، اذکاری دارم و شما با این ارتباط و آمد و رفت مرا مانع مشو؟ راجع به آن مسئله اولی خدمت دوستان عرض شد همانطوریکه انسان برای وارد شدن در یک مسئلهای از مسائل و یک مهنه و شغلی و فراگرفتن علمی و اختبار در یک مسئلهای احتیاج به تدرّب و احتیاج به ممارست دارد و بدون ممارست و پیگیری آن مسئله و آن اختبار و آن حذاقت در آن فنّ برای انسان حاصل نمیشود، همینطور در مسائل سلوکی و صعود به مراتب عُلیا و رفع حجب ظلمانی و نورانی، انسان احتیاج به ممارست و مراقبت و پیگیری قضیّه دارد، بهنحویکه اگر این مسئله و پیگیری را جدا کند این حرکت متوقّف میشود و هیچ برو برگرد هم ندارد در این مسئله. به نحو اجمال این مسئله را امروز خدمتتان عرض میکنیم تا اینکه به نحو تفصیل در فقرات آتیۀ حدیث شریف عنوان بصری به این مطلب برسیم. شکّی نیست که نفس انسان، این نفس هیولانی و نفس مستعدّ است. این نفس، نفس مستعدّ است، آمادگی دارد برای اینکه انسان او را به هر کیفیّت و به هر طریقی که مایل است دربیاورد و در این حرکت نفسانی باید شرایط رسیدن به این اهداف را انسان برای نفس فراهم کند و از آنچه که موجب تخطّی و انحراف از آن مسیر است انسان روی گردان بشود و الاّ هیچ نتیجهای بر این سیر و بر این سلوک نخواهد بود.