لزوم شرعى ذكر براى حركت سالك به سوى مبادى كمالیّه
2أعوذُ باللَه منَ الشّيطانِ الرّجيم
بسمِ اللَه الرّحمنِ الرّحيم
الحمدُ لِلّه ربِّ العالمينَ و الصّلوةُ و السّلامُ على أشرفِ المرسلينَ
وخاتمِ النّبيّينَ أبى القاسمِ محمّدٍ و على آلِهِ الطّيّبينَ الطّاهرينَ
واللعنةُ على أعدائِهم أجمعين
در بیان فقرات شریف حدیث عنوان بصری مطلب به اینجا منتهی شد كه امام صادق علیهالسّلام به عنوان بصری میفرمایند:
«من در هر شبانهروز اوراد و اذكارى دارم و نبايد ارتباط با شما مانع آن اوراد و اذكار شود.»
لزوم تمرین و ممارست جهت فعلیت پیدا كردن استعدادات اجمالی
عرض شد كه بهطوركلی طبیعت انسان هیولانی و استعدادی است و لذا در ارتباط با كسب كمالات نیز حالت استعداد و تهیؤ دارد؛ بهعبارتدیگر همانطور كه برای رسیدن به مسائل دنیوی اعم از علوم و حِرَف و صناعات و غیره به تمرین و ممارست نیاز است، در مسائل معنوی و سلوك روحانی نیز به ممارست احتیاج است.
بنابراین، برای به فعلیت درآوردن آن استعدادات اجمالی كه نفس بهواسطه نزول از مقام كبریائیتِ ذات حق واجد آن شده، به تمرین و ممارست نیاز است؛ لذا اگر این نفسی كه به ماده و شئون دنیا تعلق گرفته، بخواهد از آن بریده شود و به عالم معنا صعود كند، باید ادوات و اسبابی در اختیار داشته باشد تا بتواند بهواسطه آنها مراتب غیب را بپیماید و حُجُب غیب یكی پس از دیگری برای او منكشف گردد.
ضرورت ذكر در طی مراتب سلوكی، سنت نظام عالم تكوین
نظام عالم برایناساس است كه بدون تمرین طی این مراتب ممكن نیست، و دیگر صحت و عدم صحت این اساس به ما مربوط نمیشود و نمیتوان اعتراض كرد كه چرا برای رسیدن به آن مقامات به تمرین و تكرار عبادت و ذكر احتیاج است.
لیوانی كه در دست بنده است، جسم سختی است كه در تعارض با جسم نرم همیشه غالب است؛ حال اگر كسی آن را محكم به دست من بزند، درد میگیرد و شاید استخوان آن ترك بردارد یا بشكند، و این لازمه برخورد یك جسم سخت با یك جسم غیرقابلانعطاف است. وقتی انرژی از جسمی به جسم دیگر منتقل میشود، اگر آن جسم بتواند، مقابله و مقاومت میكند و اگر نتواند، آن را در خودش میپذیرد و این انرژی موجب متلاشی شدن آن جسم میشود؛ وقتی سنگی را در آب میاندازند، بهجهت سنگینی وزنش در آب فرو میرود؛ تمام این مسائل براساس قوانین فیزیكی است و دلیل آنها با خود آنهاست.

