در حال بارگذاری... ...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

تأثیر تكوینى اذكار الهى‏

0
عنوان بصری
ورد و ذکر
نسخه عربی

تأثیر تكوینى اذكار الهى‏

3
  • نیازمندی روح به ذكر، همانند احتیاج جسم به تغذیه‌

  • همان‌طور كه انسان برای جسم خود به تغذیه مادی احتیاج دارد، ازنقطه‌نظر ارتقاء و تكامل روح نیز به تغذیه نیازمند است. فرد بیكار هیچ‌وقت نمی‌تواند از جهت روحی رشد كند؛ امكان ندارد شخصی كه تمام مدت زندگی خود را به ورزش و امثال آن گذارنده بتواند مكتشف و دانشمند شود.

  • روح و نفس انسان برای تحصیل و رسیدن به مرتبه كمال چه نسبت به علوم ظاهری و چه نسبت به علوم باطنی به غذا و ممارست احتیاج دارد و در این راستا اگر موانعی برای او پیش آید، طبعاً در رسیدن به آن هدف ناكام است. ابن‌سینا در كلامی بسیار منطقی و حكیمانه می‌فرماید:

  • رابطه اعتدال مزاج با طلب علم در كلام ابن‌سینا 

  • مزاج انسان زمانی در مرحله اعتدال و به‌دور از افراط و تفریط قرار دارد كه هیچ‌گاه میل و طلب به علم در او از بین نرود.

  • هروقت احساس كردید طالب علم نیستید، یا نسبت به فراگیری علوم كسالت دارید، بدانید مزاج شما مریض است. ممكن است انسان ازنظر مادی و شكل و شمایل هیچ‌گونه عیب و نقصی نداشته باشد و تمام فرمول‌های صحت و سلامت بدن او در نقطه اعتدال قرار داشته باشد، اما چون ازنظر روحی و معنوی میل به علم و رسیدن‌به كمال در او وجود ندارد، بیمار است.

  • تأثیر بیداری بین‌الطلوعین در قوای فكری انسان‌

  • صحبت در این است كه عدم بیداری شب و بین‌الطّلوعین تأثیر فراوانی در قوای ذهنی و فكری انسان دارد و نحوه تفكر و برداشت فرد را نسبت به حقایق تغییر می‌دهد، و لذا در روایات آمده است كه روزی انسان را در هنگام بین‌الطّلوعین تقسیم می‌كنند.1 و2 نقل است كه می‌گویند:

  • حكایتی از ابن‌سینا پیرامون تأثیر تهجّد بر ذهن‌

  • روزی ابن‌سینا وارد كلاس شد و در بین درس ملاحظه كرد شاگردانش سؤالاتی می‌پرسند كه با روزهای قبل تفاوت دارد؛ به آنها گفت: «دیشب را چگونه گذراندید؟»

    1. بصائر الدّرجات، ص ٣٤٣:
      « علىّ بنِ الحُسَينِ عليه السّلام فى حديثٍ قالَ:" يا أبا حمزة، لا تَنامَنَّ قَبلَ طلوعِ الشَّمسِ فَإنّى أكرَهُها لَكَ؛ إنَّ اللهَ يقَسِّمُ فى ذَلِك الوَقتِ أرزاقَ العِبادِ و عَلى أيدينا يجريها."»
      ترجمه:« اى اباحمزه، هرگز پيش از طلوع آفتاب مخواب كه من اين كار را برايت مكروه مى‌دانم؛ به‌تحقيق كه خداوند در آن هنگام روزىِ بندگان را تقسيم مى‌كند و به‌دست ما اهل‌بيت آن تقدير را اجرا مى‌نمايد.» (محقق)
    2. البته منظور از رزق، نان و آب و علف نيست؛ منظور بَهاء و نورانيتى است كه خداوند متعال در آن روز براى تلقّى حقايق، به اين شخص عنايت مى‌كند؛ آن نورانيت مترتّب بر بيدارىِ بين‌الطّلوعين است و اثرش در صورت و چهره افراد مشخص است.