مرتب سازی:
دیدگاه توحیدى اهل ذكر
5وقتی عدهای دیدند كه این مظاهر فساد حتی به شهرهایی مثل سور كه تمام افرادش شیعه هستند رسیده و آنها را مورد تهدید قرار میدهد، منتظر ننشستند و خودشان دستبهكار شدند؛ منبابمثال میدیدیم در خیابانی منظره بسیار قبیحی وجود دارد، فردا كه میآمدیم، میدیدیم كلّ آن را با رنگ و قیر، سیاه كردهاند. مدتی كه از این جریان گذشت و استعمار دید اینها جوانهای با غیرت و حمیتی هستند، دیگر این مسئله در آنجا ریشهكن شد.
حال چرا این جوانان چنین كاری میكنند؟ زیرا در چنین شرایطی اگر زن یا پسر و دختر شخصی بخواهد از منزل بیرون بیاید، او نمیتواند آنها را از نظر اخلاقی حفظ كند و ازطرف دیگر هم نمیتواند پای آنها را از همهجا قطع كند؛ اگر فردی خیلی به خود زحمت بدهد و بتواند آنچه را كه در منزل موجب فساد و انحراف اخلاقی است، بردارد، اجتماع را نمیتواند اصلاح كند.
ضرورت امنیت سیاسی و اقتصادی در مملكت اسلام بهجهت ایجاد آرامش فكری
اما امنیت سیاسی؛ اگر مملكت اسلام، امنیت سیاسی نداشته باشد، هیچگونه آرامش فكری برای انسان باقی نمیماند.
اگر مملكت امنیت اقتصادی نداشته باشد و هر روز اجناس گران و ارزان شود، مردم باید تمام ذهن و قدرت و استعداد خود را متوجه مسئله معیشت خود كنند و دیگر آرامش فكری نخواهند داشت.
كجاست آن روایاتی كه میگویند: فرد باید صبح تا ظهر كار كند و بقیه روز را به خود برسد؟!1 كجاست آن روایاتی كه میگویند: مؤمن و مسلمان، كسی است كه وقتی خرج یك روز خود را كسب كرد، دیگر نباید به فكر فردای خود باشد؟!2 آیا این روایات كه در كتب حدیثی پیرامون مسئله تجارت آمده است، با شرایط امروزِ جامعه ما سازگار است؟! آیا پیغمبر این مطالب را برای خود فرمودهاند؟!
امروزه امنیت اقتصادی وجود ندارد. اگر تاجری بخواهد كاری كند، نمیداند فردا چه بر سر او خواهد آمد؛ ممكن است قانونی برداشته شود و تمام اموال او بر باد فنا برود.
- نهج البلاغة (عبده) ج ٤، ص ٢٢٩:
« لِلمُؤمنِ ثَلاثُ ساعاتٍ: فَساعَةٌ يناجى فيها رَبّهُ، و ساعةٌ يرُمُّ مُعاشَه، و ساعةٌ يخَلّى (فيها) بينَ نَفسِهِ و بينَ لَذّتِها فيما يحِلُّ و يجمُلُ. و لَيسَ لِلعاقلِ أن يكونَ شاخِصًا إلّا فى ثلاثٍ: مَرَمَّةٍ لِمعاشٍ، أو خُطوَةٍ فى معادٍ، أو لَذَّةٍ فى غَيرِ محرَّمٍ.»
ترجمه:« زندگى انسان باايمان سه قسمت است: ساعتى كه با پروردگارش در مناجات بهسر مىبَرد؛ ساعتى كه به اصلاح امور معاش خود مىپردازد؛ و ساعتى كه در آن بين خود و لذات حلال و نيكو آزاد است. و براى عاقل شايسته نيست جز آنكه بهدنبال سه چيز باشد: سروسامان بخشيدن به امر معاش، يا گام نهادن براى امور معاد، يا لذت بردن از امور غيرحرام. (محقق) - غررالحكم و دررالكلم، ص ٦٦٢:
« مَنِ إهتَمّ بِرِزقِ غَدٍ لَم يفلِح أبَدًا.»
ترجمه:« كسى كه براى روزى فردا اندوهگين گردد هرگز رستگار نخواهد شد.» (محقق)
بحارالأنوار، ج ٧٤، ص ٦٧:
« قالَ رسول الله صلّى الله عليه وآله وسلّم:" يا علىُّ، لا تَهتَمَّ لِرزِقِ غَدٍ؛ فإنَّ كلِّ غَدٍ يأتى بِرزِقِهِ."»
ترجمه:« رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم فرمودند:" اى على، اندوه روزىِ فردا را مخور؛ چراكه هر روز، روزىِ خود را با خود مىآورد."» (محقق)
- نهج البلاغة (عبده) ج ٤، ص ٢٢٩: